Buitenspel | Van Oosterpark naar Euroborg

Groningen

Begin jaren '60. Ik ben een jaar of 5 . Opa en oma Masker wonen in de Nachtegaalstraat, aan de rand van het Oosterpark.

Als de bomen 's winters kaal zijn, heb je vanuit hun woonkamer zicht op het stadion. Op een mooie zomerdag neemt mijn vader mij mee voor een wandelingetje door het park. Hij is nieuwsgierig hoe de bouw vordert van een nieuwe zittribune achter het doel aan de vijverzijde. “Kijk”, zegt hij als we bij het nog onvoltooide bouwwerk staan, “deze tribune wordt net zo als die aan de Zaagmuldersweg.” Na de zomer mag ik mee naar de wedstrijden van GVAV, het latere FC Groningen. Ik koester dan ook net als zovelen warme herinneringen aan het Oosterpark. Bijzonder aan opvolger Euroborg is dat het zo snel een begrip is geworden in Nederland. De kenmerkende groene kuipjes, de Engelse sfeer die het ademt en de luide aanmoedigingen van de supporters leveren het stadion algauw twee bijnamen op: de Groene Hel en de Groene Kathedraal. Er zijn al veel memorabele wedstrijden gespeeld in Euroborg. FC Groningen speelde er alleen al 6 finales in de play-offs om Europees voetbal. En Jong Oranje won in Euroborg de finale van het EK onder 21 jaar in 2007. Zomer 2005. Ik stel mijn vader voor om samen een kijkje te nemen bij de in aanbouw zijnde Euroborg. Het is er nooit meer van gekomen. 3 maanden voor de eerste officiële wedstrijd tegen Heerenveen, vandaag exact 10 jaar geleden, komt mijn vader plotseling te overlijden. Een seizoenkaart heeft hij al besteld. FC Groningen blijft in competitieverband tot een jaar na zijn dood in thuiswedstrijden ongeslagen. Ik geloof graag dat mijn vader daar een rol in heeft gespeeld.

Wim Masker


Auteur

Marc Jansen