In Stad | Ultieme Nanne Tepper

Groningen

Het Parool schrijft lovend over het donderdag verschenen brievenboek 'De kunst is mijn slagveld' van Nanne Tepper (1962-2012). Recensent Maarten Moll: ‘Wat mij betreft komt het meteen op nummer 1 van de Nederlandse brievenboeken-top-10 aller tijden. Stilistisch heel goed en vooral heel authentiek.'

Net als Parool beloont NRC het boek met de maximale 5 sterren. NRC-redacteur Arjen Fortuin: “Hij was een van de grootste talenten van de Nederlandse literatuur, maar Nanne Tepper ging ten onder aan depressies. Zijn brieven, vol stilistisch vuurwerk, vormen het geweldige zelfportret van een getroebleerde kluizenaar.' In zijn antiquariaat in de Folkingestraat knikt Albert Hogeveen instemmend. Hij was betrokken bij de totstandkoming van het bejubelde boek. “Zijn debuutroman 'De eeuwige jachtvelden' vond ik een openbaring. Qua inhoud, vorm en stijl is dat een bijna volmaakt boek. Ik vond dat hij een groot talent had. Doordat Nanne tegen mij best openhartig was over wat hem mankeerde (depressies; red.) wist ik dat hij misschien niet meer zo'n lange tijd had om te kunnen schrijven. Want hij schreef vanuit die pijn, vanuit de ziekte die hij had, die krankzin, zoals hij dat noemde. Op die manier maakte hij taal en dat is hem nog gelukt met twee andere boeken. Toen was het eigenlijk afgelopen.” “Daarna ontdekten we die duizenden brieven. Toen ik die brieven las wist ik het meteen: dit is het ultieme Nanne Tepperboek. Ik heb nooit een brievenboek gelezen waarin zo'n beeld geschetst wordt van een schrijver die verslaafd is aan schoonheid, maar weet dat hij de schoonheid niet vast kan houden. Dat maakt het lezen van dit brievenboek tot het lezen van het ultieme literatuurboek. Voor mij stond 'Kroniek van een karakter' van Jeroen Brouwers op de eerste plaats. Maar nu staat Brouwers op twee, na Nanne.” Hogeveen ten slotte: “Eigenlijk was Nanne de koning van de Veenkoloniën. Ik citeer hem letterlijk: 'Ik ben een Oost-Groninger bink, met haar op de borst en een lul als een leverworst.' Dat was een gevleugelde uitspraak op zijn middelbare school.”

Jos Jansen op de Haar


Auteur

Marc Jansen