Buitenspel | Leren van de Bundesliga

Groningen

Het is zaterdagmiddag drie uur als een bus met twintig noordelijke voetballiefhebbers de royale parkeerplaats bij het Weser Stadion oprijdt.

Tientallen andere bussen en opvallend veel VW-busjes met Berlijns kenteken hebben er al een plaatsje gevonden. Het regent, het is donker en de stadionlampen zijn al aan. Samen met de supporters van Werder Bremen en Hertha BSC wandelen we in een gemoedelijke sfeer naar de toegangspoorten. Er is politie op de been, maar dat lijkt meer uit voorzorg dan uit noodzaak. Exact 42.100 toeschouwers kunnen er in het fraai gerenoveerde stadion, dat met zijn groene kuipjes en twee-ringenstructuur een grotere versie van Euroborg lijkt. En hoewel Werder aan een slecht seizoen bezig is, zitten er om half vier bij de aftrap 40.141 liefhebbers in het stadion. Minstens de helft houdt een groenwitte sjaal omhoog als vooraf het clublied wordt ingezet. De sfeer is perfect. Dat is ook de wedstrijd. Met dank aan de gasten uit Berlijn. De verrassende nummer 3 van de Bundesliga graaft zich niet in. We zijn getuige van voortdurende, razendsnelle omschakelingen zonder adempauze. Niemand verzaakt. Duels zijn intens, maar fair. De handelingssnelheid is hoog, alle spelers hebben een goede basistechniek. Iedereen is superfit. Ook als Hertha met 2-0, en later 3-1, voorkomt, blijven de supporters van Werder Bremen achter hun ploeg staan. Fluitconcerten blijven achterwege. Claudio Pizarro, 37 jaar en bezig aan zijn vierde periode bij Werder Bremen, zorgt voor de aansluitingstreffer. De Werder-aanhang schreeuwt de ploeg naar de gelijkmaker. Als Pizarro even later daarvoor zorgt, is het spektakelstuk compleet. Zeer voldaan lopen we na afloop terug naar onze bus. Voldaan, maar toch ook een beetje geschrokken. Want wat is het verschil groot tussen onze Eredivisie en de Bundesliga.

Wim Masker


Auteur

Marc Jansen