FC Groningen duiventil

Groningen

Met 0 punten uit de komende 4 wedstrijden hielden we rekening na FC Groningen-Cambuur en 0 punten zijn het geworden. Niet voorspeld was het dalende spelniveau.

Door Wim Masker

FC Groningen begon de reeks van 4 zware wedstrijden vrij goed tegen Ajax. En dan hebben we het over de eerste helft tegen de Amsterdammers. Hedwiges Maduro liet zien wat in hem steekt en was de drijvende kracht op het middenveld. 5 minuten na de rust verliet hij geblesseerd het veld en onmiddellijk daalde het niveau, al had dat ook met de fellere speelwijze van Ajax te maken. De 2-1 nederlaag was uiteindelijk verdiend.

Machteloos

In de verloren uitwedstrijden tegen AZ (4-1) en FC Twente (2-0) was FC Groningen in de openingsfase telkens de beste ploeg, kreeg ook kansen, maar verzuimde die te benutten. Nadat de tegenstander had gescoord, werd van FC Groningen in beide duels weinig meer vernomen. Tegen PSV werd zaterdagavond het dieptepunt bereikt. FC Groningen was machteloos tegen de landskampioen. De spelers leken geïmponeerd door het kwaliteitsverschil.

Pupillen

Keihard werken en er stevig inkleunen wil dan nog wel eens helpen, maar PSV was niet alleen technisch en tactisch, maar ook fysiek superieur. Spelers als Bryan Linssen en Simon Tibbling leken wel pupillen vergeleken bij krachtige atleten als Jetro Willems, Marco van Ginkel en Davy Pröpper. Waar trainer Erwin van de Looi zich – terecht – aan stoorde was dat diverse spelers niet goed omschakelden bij balverlies. Ze sjokten terug naar eigen helft, waar PSV'ers voluit sprintten.

Niemand overtuigt

Veel spelers presteren dit seizoen onder hun niveau. Niet wekelijks, maar wel te vaak. Vooral in het aanvallende compartiment. Daar heeft Van de Looi keus te over. Op ‘10' hebben Jesper Drost, Albert Rusnák en Michael de Leeuw de kans gekregen, maar geen van drieën kon daar echt bekoren. Tjaronn Chery was vorig seizoen ook lang niet altijd top, maar stond nimmer ter discussie.

Duiventil

Van de Looi heeft ook in de voorhoede diverse spelers meerdere wedstrijden de kans gegeven, maar geen van hen heeft een verpletterende indruk achtergelaten. Danny Hoesen, Alexander Sørloth, Michael de Leeuw en de door langdurige blessures geplaagde Mimoun Mahi hebben in de spits gespeeld, maar een onbetwiste ‘nummer 9' heeft dat nog niet opgeleverd. Ook de spelers die op de flanken de kans kregen: Jarchinio Antonia, Linssen, Mahi, Rusnák, Drost en de jonge Oussama Idrissi, presteerden zeer wisselvallig. 9 spelers voor 4 aanvallende posities, een trainer kan ook te veel keus hebben.

Auteur

Marc Jansen