In Stad | Onthutsend en snoeihard

Groningen

[caption id="attachment_52433" align="alignright" width="120"] Jos Jansen op de Haar.[/caption]

In 'Naked Lunch' praat gastheer Rense Sinkgraven maandelijks met iemand over diens favoriete kunst, muziek en boeken. Afgelopen week was Özcan Akyol (beter bekend als Eus) te gast in Groninger Forum Bibliotheek. De Deventenaar, zoon van een Turkse gastarbeider, vertelde dat hij een voorkeur heeft voor zwaarmoedige muziek, muziek waar gevoel in zit. "Mij trekt niet het positieve gevoel, maar meer het sombere, donkere gevoel. Dat raakt me heel erg, het trekt me ook even uit de werkelijkheid." De melancholieke muziek van Antony and the Johnsons behoort tot de favorieten van Eus. "Maar ik houd ook van Frank Boeijen. Hij maakt mooie teksten en is een van de weinige Nederlandse artiesten met een uniek stemgeluid en die een bepaald gevoel in een nummer kan leggen. Mijn voorkeur heeft misschien ook te maken met mijn Turkse achtergrond. Turken zijn over het algemeen nogal pathetisch. In Turkije gaan mensen dood van verdriet, dat gebeurt in Nederland niet." Eus noemde ook zijn literaire top 3: 1. ‘Dood op krediet’ van Céline, 2. ‘De morgen loeit weer aan’ van Tip Marugg, 3. ‘Postkantoor’ van Charles Bukowski. Het grootste deel van de geanimeerde bijeenkomst werd besteed aan ‘Turis’, het absurde, onthutsende, spannende, komische en snoeiharde boek waarin het liefdeloze gezin waarin Eus opgroeide centraal staat. "Toen ik 28 was vroeg ik mijn moeder waarom ze ons op de wereld had gezet. Je bent ongelukkig met je man en je drie zonen. Waarom heb je ons in godsnaam gemaakt? Toen zei ze eerlijk: als ik had geweten dat ik jou als zoon zou krijgen dan had ik dat niet gedaan. Ik heb toen tegen mijn moeder gezegd: als ik had geweten dat jij mijn moeder zou zijn dan had het voor mij ook niet gehoeven." Over zijn vader Turis: "Hij was als kind al door en door slecht. Toen ik mijn ooms en tantes ging interviewen over mijn vader vertelden ze dat hij als kleuter van vier al stenen naar de kippen gooide. Van die kippen moesten ze leven. Hij gooide eieren kapot en gooide kippen tegen de muur. Hij was vier en kneep al in de billen en borsten van meisjes. Ze zeiden: eigenlijk was hij toen al een kutkind. Je zag al snel aan mijn vader dat hij niet deugde en niet spoorde. Mijn zoektocht naar een trauma, iets dat hem getekend had, waardoor hij nu die alcoholistische vader is, dat trauma was er niet."

Jos Jansen op de Haar


Auteur

Marc Jansen