De voetbalpiramide

Groningen

U heeft er waarschijnlijk wel eens over gelezen: de nieuwe voetbalpiramide. Wat houdt dat eigenlijk in, vroeg iemand mij laatst toen ik plaatsnam aan een tafeltje in een voetbalkantine. Hij had het eerder aan zijn tafelgenoten gevraagd, maar niemand wist het precies.

Sinds de laatste grote reorganisatie van de KNVB in de jaren negentig is de voetbalbond verdeeld in zes regionale districten met elk hun eigen competities. Elk district heeft één eerste klasse als topafdeling, met daaronder twee tweede en vier derde klassen. En daaronder heeft elk district nog ten minste vier vierde klassen en vaak ook nog meerdere vijfde klassen. Geef je al die klassen schematisch weer, ontstaat er een piramidevorm.

Van het allerlaagste niveau in de zes districten kun je vanaf volgend seizoen in theorie via vier hoofdklassen (twee op zaterdag, twee op zondag), twee derde divisies (één op zaterdag, één op zondag), één tweede en één eerste divisie promoveren naar de top van de voetbalpiramide: de eredivisie. Tot en met dit seizoen was er geen promotie en degradatie mogelijk tussen de eerste divisie en de twee topklassen.

Enkele stadsclubs maken kans om te klimmen in de hogere regionen van de piramide. Oranje Nassau is koploper in de eerste klasse zaterdag en zo kandidaat voor promotie naar de hoofdklasse. Hoofdklasser en periodewinnaar Be Quick 1887 kan via play-offs een plekje krijgen in de nieuwe derde divisie, de huidige topklasse.

Als het allemaal meezit, is de stad na de zomer in vier van de vijf hoogste etages van de voetbalpiramide vertegenwoordigd: met Oranje Nassau en wellicht ook nog PKC’83 in de hoofdklasse, Be Quick 1887 in de derde divisie zondag, Jong FC Groningen in de tweede divisie en FC Groningen in de eredivisie.


Auteur

Redacteur