Erwin van de Looi blikt terug op 3 jaar sleutelen

Groningen

Erwin van de Looi nam afgelopen week afscheid van FC Groningen. De nieuwe hoofdtrainer van Willem II blikt terug op 3 jaar sleutelen aan zijn ideale formatie.

Door Wim Masker

Met de bekerwinst van vorig jaar, eenmaal winst van de play-offs en drie klasseringen bij de eerste acht van de eredivisie kan Van de Looi zonder meer tevreden terugblikken op de prestaties van FC Groningen. Dat het spel lang niet altijd even aantrekkelijk was, hoef je hem niet te vertellen. “Maar we hebben ook vaak genoeg mooie wedstrijden gespeeld. Wat ik vooral geleerd heb in 3 jaar FC Groningen? Dat ik misschien eerder moet kiezen voor de best mogelijke puzzel als de ideale puzzel niet te leggen valt.” Toen Van de Looi het hoofdtrainerschap van Robert Maaskant overnam, wilde hij de strategisch belangrijkste linie – de middenlinie – volledig vernieuwen. Op zijn verzoek maakte FC Groningen werk van drie versterkingen: Tjaronn Chery van ADO, Marko Vejinovic van Heracles en de bij Vitesse indertijd op een zijspoor geraakte Davy Pröpper. Het had een middenveld kunnen worden om van te watertanden, maar helaas bleek alleen de komst van Chery haalbaar. “Ik wilde Tjaronn als meest aanvallende middenvelder laten spelen en dat wilde hij zelf ook graag. Maar bij ADO speelde hij niet voor niets rechtsbuiten. Hij was te veel momentenvoetballer. Om Tjaronn te prikkelen, vertelde ik hem dat er bij hem nog het nodige aan ontbrak om goed op ‘tien’ te kunnen spelen. In het begin was er nog veel op zijn spel aan te merken, maar uiteindelijk heeft hij zich als middenvelder uitstekend ontwikkeld. Dat heeft mij veel voldoening gegeven.”

Seizoen 1: de counter

Van de Looi wilde in zijn eerste seizoen 4-3-3 met 2 aanvallende middenvelders gaan spelen. Naast Chery werd dat afwisselend de van Liverpool gehuurde stylist Krisztian Adorján of Nick van der Velden. Voor de positie van defensieve middenvelder ging het tussen Maikel Kieftenbeld en Rasmus Lindgren. Verliep de eerste competitiehelft bevredigend met behoorlijke resultaten, na de winterstop stortte FC Groningen compleet in. Uit 10 wedstrijden peurde de ploeg slechts 6 punten. Het publiek morde en de verkeerde nacompetitie dreigde. Van de Looi besloot in samenspraak met zijn assistenten het roer volledig om te gooien. Het 4-3-3 maakte plaats voor een soort 4-2-2-2. “We gingen op de counter spelen. Op het middenveld vormden Rasmus Lindgren en Maikel Kieftenbeld het defensieve blok voor de verdediging, terwijl Nick van der Velden en Tjaronn Chery tussen de linies gingen spelen in een aanvallende rol. Voorin hadden we met Richairo Zivkovic en Filip Kostic 2 snelle spitsen.” Het elftal bleek perfect in balans en bleef met goed en aantrekkelijk voetbal tien wedstrijden achtereen onverslaanbaar. FC Groningen won de play-offs overtuigend ten koste van Vitesse en AZ. Eindresultaat: zevende plaats, 51 punten, doelsaldo 57-53.

Seizoen 2: de beker

In de zomer werden Kostic en Zivkovic voor 8 miljoen euro verkocht. Met Antonia en Hoesen als vervangers verloor het spel hevig aan attractiviteit tegen opzichte van de slotfase van het voorgaande seizoen. In de winter versterkte FC Groningen zich met Simon Tibbling en Albert Rusnák. “In de tweede helft van vorig seizoen hebben we nog het meest het voetbal gespeeld zoals ik het graag zie”, oordeelt Van de Looi. “Rasmus Lindgren ging samen met Eric Botteghin achterin spelen en op het middenveld was er met Maikel Kieftenbeld, Simon Tibbling en Tjaronn Chery een betere balans.” Dat het spel aantrekkelijker werd, is goed terug te vinden in de doelsaldi van voor en na de winterstop (19-24 om 30-29). In resultaat was er geen vooruitgang (24 om 22 punten). Eindresultaat: achtste plaats, 46 punten, doelsaldo 49-53. Wat het seizoen 2014-2015 uiteindelijk tot het meest memorabele uit de clubgeschiedenis maakte, was uiteraard de bekerwinst.“Dat was zonder meer het hoogtepunt in 3 jaar FC Groningen.”

Seizoen 3: laat herstel

“Dit seizoen was het nog het lastigst om het elftal het voetbal te laten spelen dat wij voor ogen hadden. Dat lag niet zozeer aan een gebrek aan individuele klasse van de spelers, maar meer aan het niet complementair aan elkaar zijn. Ook stak de ploeg karakterologisch anders in elkaar. Met Chery, Kieftenbeld en Botteghin hadden we vorig seizoen een betere hiërarchie in de ploeg. Zij zetten geregeld medespelers op hun plaats, dat is prettig werken voor een trainer.” In maart leek het seizoen – net als in zijn eerste jaar – slecht af te lopen. “Door niet in de war te raken en samen keihard te blijven werken, hebben we de ommekeer weten te bewerkstelligen. We hebben weliswaar de play-offs niet kunnen winnen, maar mogen toch tevreden zijn met de uiteindelijke klassering.” Eindresultaat: zevende plaats, 50 punten, doelsado 41-48.

Toekomst FC Groningen

Hoe FC Groningen er na zijn vertrek uitziet? Van de Looi heeft er een goed gevoel over. “Ik verwacht dat de club de selectie meer in balans gaat brengen. In Ernest Faber is er een goede, realistische trainer aangetrokken. Het aanstellen van Carlos Aalbers als nieuwe hoofd scouting is ook een goede zet.” “Ik verwacht dat met name Jesper Drost en Alexander Sørloth volgend seizoen beter gaan presteren. Zij zijn dan volledig gewend. Het is wel zaak dat de clubleiding niet te hoge verwachtingen wekt. Met de huidige financiële middelen is FC Groningen een club voor de plaatsen 6 tot en met 10. In een goed jaar is de top 5 mogelijk en in een minder jaar kan de club een keer op plaats 11 of 12 eindigen.”

Auteur

Marc Jansen