In Stad | De keuze van Kees

Groningen

[caption id="attachment_52433" align="alignright" width="120"] Jos Jansen op de Haar.[/caption]

Elke middag rond half zes sjokt stadsicoon Kees van der Hoef (81) naar zijn vaste plek op het terras van Huis De Beurs. Hij woont een paar honderd meter verderop in verzorgingshuis De Pelster in de Pelsterstraat. "Het is daar best vol te houden. Ik amuseer me er wel", zegt Kees. "In de ochtend lees ik daar de Trouw. Die krant heb ik me ooit bij een actie aan laten smeren. Het is trouwens wel een goed blad. Trouw heeft de naam gereformeerd te zijn, maar dat valt best wel mee, hoor. Op mijn kamer heb ik ook een enorme kast met wel duizend boeken. Dus er valt altijd wat te lezen, maar aan het eind van de middag moet ik naar De Beurs. Vroeger had ik een heel ander patroon. Toen ging ik naar cafés als De Stadtlander en De Vestibule, maar dat heb ik allemaal wel gezien, ze kunnen me geen verhaaltjes meer vertellen. Tegenwoordig doe ik rustig aan met drank en tabak. Vroeger rookte ik een pakje Caballero per dag. Nu een doosje kleine sigaartjes per week. Of ik de negentig ga halen weet ik niet, maar toen ik zestig was had ik ook nooit gedacht dat ik tachtig zou worden." En nu is er een handzaam bundeltje met zijn mooiste verhalen en gedichten: ‘De keuze van Kees’. Met natuurlijk het bekende gedicht ‘Junioren Leed’, dat ooit verscheen in een boekje van V&D. "In mijn bundel staat ook 'Een zakje patat'. Dat is een mooi verhaal, echt een klassieker. Heb ik heel veel reacties op gehad. Het speelde zich lang geleden af bij het befaamde Cafetaria Succes aan de Carolieweg. Ik kwam toen een cent tekort. Het verhaal begint zo:
Na met enige kennissen diverse etablissementen in de binnenstad te hebben bezocht, kreeg ik zin in een hartige hap (dat gaat zo, nietwaar?) en spoedde mij naar een cafetaria, dicht gelegen bij mijn toenmalige werkgever, een wijnhandelaar aan de Carolieweg. Ik zocht in mijn zakken naar wat geld, vond wat koperwerk (er was niet veel overgebleven) en bestelde een zak patat. De patatbakker, een al wat oudere man met een onprettig uiterlijk, overhandigde mij een zak met gebakken piepers en ik op mijn beurt overhandigde hem mijn laatste cent. Hij telde het uitgebreid en sprak: "Dit is vierentwintig cent. Patat kost een kwartje." Hij rukte mij het heerlijke voedsel uit de hand en keilde het weer in de patatbak. Ik zei tegen de patatbakker: "Man, morgen krijg je die ene cent wel en nog een cent erbij."
"Niks met neudig", riep hij uit. "Vijfentwintig cent of anders geen patat." Wie benieuwd is naar de afloop van het verhaal 'Een zakje patat' kan de bundel 'De keuze van Kees' voor een tientje aanschaffen bij de auteur of bij Boekhandel Godert Walter. Kees: "Vroeger ging ik met mijn bundels bij alle winkels langs, maar dat kan ik niet meer bijsloffen. Nu breng ik ze alleen naar Godert Walter. Daar zijn mijn boeken altijd goed verkocht."

Jos Jansen op de Haar


Auteur

Marc Jansen