Buitenspel | Interessant ‘experiment’ FC Groningen

Groningen

[caption id="attachment_52811" align="alignright" width="120"] Wim Masker.[/caption]

Geflatteerd, maar niet onverdiend was de 2-0 nederlaag van FC Groningen op Woudenstein. Niet onverdiend, omdat Excelsior, ondanks het feit dat FC Groningen een uur lang het betere van het spel had, efficiënter met de kansen omsprong dan de ploeg van Ernest Faber. Na 27 vrij hopeloze minuten verving Faber zijn routinier Hedwiges Maduro door nieuweling Samir Memisevic. Een ingreep die goed uitpakte. De jarige Bosniër (23) zorgde voor meer defensieve stabiliteit. Minpuntje in zijn spel was dat hij geregeld de verkeerde kleur aanspeelde, maar dat overkwam meer spelers. Interessanter dan de hoopgevende invalbeurt van Memisevic waren de omzettingen die Faber na een klein uur doorvoerde. Vleugelspits Oussama Idrissi kwam in de plaats van de ploeterende pseudo-linksback Yoëll van Nieff. Rechtsbuiten Jarchinio Antonia werd rechtsback, terwijl Hans Hateboer centraal kwam te spelen naast Etienne Reijnen. Memisevic schoof door naar de linksbackpositie. Geen ideale plek voor de rechtsbenige balafpakker, maar met Hateboer en Antonia stonden er ineens wel twee snelle spelers bij FC Groningen achterin. Behalve na een lukrake trap vanuit de verdediging kwam Excelsior er in de tegenstoot niet meer aan te pas. Ik ben benieuwd of Faber en zijn assistent Marcel Groninger vaker voor deze optie kiezen. Het zou me niet verbazen. Antonia deed het tegen Southampton ook al vrij goed als rechtsback, terwijl Hateboer is opgeleid als centrale verdediger. Antonia en Hateboer zijn over pakweg 30 meter ongeveer even rap, maar de Amsterdammer heeft op de Groninger voor dat hij ook startsnelheid heeft en veel wendbaarder is. Met Hateboer én Antonia achterin kan FC Groningen tegen snelle tegenstanders beter met ruimte achter de verdediging spelen en zo gemakkelijker het door de aanhang zo vurig gewenste pressievoetbal spelen.

Wim Masker


Auteur

Marc Jansen