Buitenspel | Champions League en hypocrisie

Groningen

[caption id="attachment_52811" align="alignright" width="120"] Wim Masker.[/caption]

Vol weerzin heeft menig veel voetballiefhebber kennis genomen van het UEFA-besluit om de Champions League van een ander format te voorzien. De 4 sterkste voetballanden mogen vanaf het seizoen 2018-2019 meer deelnemers afvaardigen. Dat gaat ten koste van kleinere landen zoals Nederland. Als voetballiefhebber juich ik het besluit toe. De naam Champions League mag dan volkomen misplaatst zijn, door de grotere concentratie van talent is het niveau van de Europese topclubs flink toegenomen. Zij laten daardoor veel beter en aantrekkelijker voetbal zien dan in de schrale jaren '80 en '90. De kwaliteit van de Champions League zal alleen maar verder toenemen als de nummers 4 van Spanje, Duitsland, Engeland en Italië de plaats innemen van de kampioenen van kleinere voetballanden. Ik zie liever Liverpool dan Legia Warschau, liever Sevilla dan Ludogorets Razgrad of Dinamo Zagreb. Natuurlijk is het erg spijtig dat topclubs uit een groot aantal kleinere landen geen rol meer kunnen spelen in het internationale clubvoetbal. De topclubs uit de landen met een veel grotere tv-markt zien nu eenmaal niets in een gelijkmatiger inkomstenverdeling. Die komt er dan ook niet. Ajax, Feyenoord en PSV klagen daarover steen en been, maar eisen in eigen land wel het meeste geld op, want hypocrisie is ze niet vreemd. Ons sportliefhebbers evenmin. Wij Nederlanders vinden het bijvoorbeeld heel normaal dat we als groot, rijk schaatsland meer deelnemers aan een WK of EK mogen leveren dan de kleinere schaatslanden. Die Engelsen, Fransen en Spanjaarden kunnen er immers niets van, redeneren wij. En veel tegenstanders van het nieuwe Champions League-format vinden tegelijkertijd dat er veel te veel kleine, zwakke landen aan het EK voetbal hebben deelgenomen. Grappig eigenlijk. Maar wel inconsequent.

Wim Masker


Auteur

Marc Jansen