FC Groningen loopt achter

GRONINGEN

Op een derde van de competitie heeft FC Groningen 8  punten minder dan vorig seizoen. De ploeg van Ernest Faber en Marcel Groninger laat onnodig veel punten liggen.

Door Wim Masker

FC Groningen verloor zaterdag voor de tweede keer dit seizoen een uitwedstrijd die 3 punten had moeten opleveren. Na Excelsior was Willem II de tweede laagvlieger die blij werd van een Groningse visite. Alle relevante statistieken – op de verdeling van de goals na – waren zaterdag in Gronings voordeel. Fouten van doelman Sergio Padt en scheidsrechter Bas Nijhuis, en onvoldoende afwerking van de kansen zorgden ervoor dat Willem II met drie punten aan de haal ging.

Meer arbeid

Ernest Faber komt na wedstrijden vaak tot dezelfde constatering: zijn ploeg heeft onnodige goals weggegeven en zelf te weinig kansen benut. Aan de vele trainingsarbeid zal het niet liggen. Het was FC Groningen zaterdag niet aan te zien dat de ploeg maar 2 dagen rust had gehad na de zware bekerwedstrijd in Utrecht. Sterker nog: FC Groningen speelde bijna energieker dan in Nieuw Galgenwaard.

Niet verzwakt

Is de ploeg dan zoveel zwakker dan vorig seizoen? Ook dat niet. Met Rasmus Lindgren, Lorenzo Burnet en Michael de Leeuw vertrokken er 3 basisspelers. Lindgren was een van de beteren, maar in zijn opvolging is uitstekend voorzien. Samir Memisevic is pas 23 jaar, maar voetbalt als een routinier. Jason Davidson doet niet onder voor Lorenzo Burnet en Tom van Weert scoorde vorig seizoen vaker dan De Leeuw en is bovendien een betere aangever. Als versterking is dan ook nog Ruben Jenssen gehaald. De Noor raakt de laatste weken steeds beter op dreef.

Zoekende

Wat is dan het probleem? Blessures en schorsingen daargelaten staan alleen de keeper, de achterhoede en het centrale middenveld vast. De trainers worstelen echter nog steeds met de ideale bezetting van het aanvalsblok. Het liefst lijken ze te spelen met 2 aanvallers in het centrum en 2 op de flanken. Dat gaat ten koste van Simon Tibbling, hun meest creatieve middenvelder. De jonge Zweed heeft onmiskenbare tekortkomingen: hij is verdedigend zwak, mist pure snelheid en lengte, en scoort zelden of nooit. In een aanvallend FC Groningen kan hij goed hangend op rechts spelen, maar als de ploeg wil counteren past die rol hem minder. We pleitten hier al eens eerder voor Tibbling als centrale aanvallende pion achter 3 echte aanvallers. Die variant is het uitproberen waard. Al is het alleen maar omdat het publiek de dribbelaar graag ziet spelen. Iets waar trainers best rekening mee mogen houden.

Auteur

Marc Jansen