Pieter Versloot: dominee midden in de stad

GRONINGEN

Pieter Versloot is sinds kort dominee van de Martinikerk en ‘predikant van de stad’. Zijn opdracht: de kerk meer verbinden met het gewone leven. “Tegen Vindicat zei ik: als iemand zijn hart wil luchten, vind je me aan de overkant.”

Door Arjen J. Zijlstra

“Het was alsof er 60.000 volt op me werd gezet”, vertelt Pieter Versloot (45) over een ‘Godservaring’ die hem als 14-jarige tijdens het bidden overkwam. “Ik kreeg het gevoel dat mijn slaapkamer zich vulde met de aanwezigheid van God. Het was overweldigend en zeer aangenaam. Ik had er totaal niet op had gerekend. Alsof er ineens toch wat bleek te zijn aan die andere kant.” Op school repte de puber Versloot enthousiast over zijn belevenis. “Mijn vrienden lachten me echt uit. En mijn geschiedenisleraar zei grappend: ‘Wat? Wil zo’n pretbol als jij opeens dominee worden? Dat wordt nooit wat!’.” “Ik dacht: ik kan me ook niet zoveel voorstellen bij een leven als dominee, maar toch denk ik dat het inderdaad maar moet gebeuren. Dus op mijn achttiende ging ik theologie studeren. Alleen die studie bleek vreselijk. Het was saaie, droge kost dat voor mijn gevoel ver afstond van het echte leven.”

Zin van het leven

Maar een studie-uitwisseling naar Zweden bracht hier verandering in. “Daar was een docent die heel goed de theologie wist te verbinden met het gewone leven. Dat had ik in Utrecht erg gemist, dat hetgeen in de bijbel staat over het echte leven kan gaan.” Met het enthousiasme dat Versloot in Zweden had opgedaan, besloot hij zijn studie te combineren met werk als predikant. “Dus ik preekte, gaf les en kwam ook wel thuis bij mensen die ernstig ziek waren. Ik kreeg dan regelmatig de vraag: wat heeft het leven nou voor zin?” “Dan stond ik inderdaad wel met mijn mond vol tanden. En nu nog steeds. De kunst is te leren dat je de oplossingen niet hebt, maar dat je er wel voor iemand kunt zijn. Je moet ook het lef hebben om te zeggen wanneer je iets niet weet. Soms vraag ik wat iemands eigen antwoord is. Dan blijken ze meestal wel een antwoord te hebben. In al mijn werk probeer ik samen met mensen sporen van God in hun leven te ontdekken.”

De luiken open

Na een afwisselende loopbaan als predikant, coach, projectleider en docent – waaronder negen jaren in Kazachstan – streek Versloot afgelopen zomer neer in Groningen. Hiervoor woonde hij met zijn vrouw en zoontje in het Zuid-Hollandse dorp Noorden. Met een lach: “Ik ben sinds september voor het eerst een echte nette dominee.” Deze functie beslaat zestig procent van zijn werk, de resterende tijd is hij ‘predikant voor de stad’. Een baan waarin hij vanuit de gezamenlijke Groningse protestantse kerken vooral contact wil leggen met studenten en mensen buiten de kerk. “De kerk is naar mijn idee te veel gesloten. We moeten de luiken opengooien.”

Afval kwijtraken

“Zo houd ik bijvoorbeeld in deze zijvleugel van de Martinikerk elke woensdag van 14.00 tot 16.00 uur inloopspreekuur. Waarbij ik niet zozeer adviezen geef maar vooral luister. Iedereen kan binnenstappen. Binnenkort komt er ook een bord buiten met ‘lucht je hart’.” “En nee, ik vind het niet jammer als je iemand daarna nooit meer terugziet in de kerk. Ik denk dat velen juist ook makkelijker iets vertellen om diezelfde reden. Ik ben een onbekende voor hen.” “Velen vinden het fijn om zo hun ‘afval’ kwijt te raken. Ik ben geen psycholoog, maar vanwege mijn ambtsgeheim vinden mensen het toch aangenaam te praten en hun hart te luchten. En laatst ben ik bij Vindicat langs geweest. Ik zei: als iemand zijn hart wil luchten, dan vind je me aan de overkant.”

Letterlijk?

Neemt u alles letterlijk wat in de Bijbel staat? “De Bijbel bestaat uit heel veel genres. Zo heb je poëzie maar ook boeken die wat meer richting geschiedenis gaan. Ik denk zelf niet zozeer in de tegenstelling tussen letterlijk en figuurlijk, maar meer of je het serieus neemt.” “Maar de opstanding van Jezus uit de dood zien wij niet alleen als symbolisch. Daarvan zeggen wij: het gaat helemaal tegen ons gevoel in dat iemand kan opstaan uit de dood. Maar omdat bepaalde mensen die volgens ons betrouwbaar zijn, zeggen dat ze het gezien hebben gaan wij ervan uit dat het ook zo gebeurd is. Deze gemeente profileert zich in die zin als orthodox.” “Jij denkt dan aan zwarte kousen? Misschien krijg je bij het woord orthodox inderdaad het idee van de biblebelt. Ik weet niet zo goed hoe ik het anders moet noemen. Maar wij zijn een open stadsgemeente en in onze kerk vind je mensen met uiteenlopende achtergronden, voorkeuren en ook geaardheid. We willen de Bijbel serieus nemen, maar ook het gewone leven.”

Auteur

Marc Jansen