FC Groningen in afdaling

GRONINGEN

FC Groningen gaf zaterdag voor de zesde achtereenvolgende keer in een thuiswedstrijd een voorsprong uit handen. Alleen tegen Ajax kwam dat de spelers niet op een fluitconcert te staan.

Door Wim Masker

Het gefluit na de wedstrijd tegen Willem II zorgde zaterdagavond op de perstribune voor gefronste wenkbrauwen, want het spel van de thuisploeg was best te pruimen. Op de inzet en de getoonde aanvalsdrang viel niets aan te merken en er gebeurde genoeg. De thuisploeg was superieur en ondernam maar liefst 29 doelpogingen, waarvan dertien binnen de palen.

Geen incident

Voor veel supporters is het resultaat dus wel degelijk zaligmakend. Nu moet gezegd, al die gelijke spelen tegen lager in te schatten clubs zijn ook teleurstellend. Het gelijkspel tegen Willem II was geen incident, FC Groningen liet eerder al twee punten liggen tegen Sparta, Heracles, Go Ahead Eagles en Excelsior. Vijf keer thuis gelijkspelen tegen clubs van dat kaliber is te veel van het goede. Dat scheelt tien punten en verklaart waarom FC Groningen inmiddels is afgezakt naar de twaalfde plaats.

Betere selectie

Erwin van de Looi suggereert dat de slechte resultaten zijn opvolger Ernest Faber zijn aan te rekenen. In Dagblad van het Noorden stelt Van de Looi dat zijn oude club nu over een betere selectie beschikt dan vorig seizoen onder zijn leiding. Of dat een reële inschatting is valt te betwisten. Wel was FC Groningen zaterdagavond veel beter dan Willem II. De Tilburgers mochten blij zijn met hun puntje.

Applaus

Bij FC Groningen ontbraken de geblesseerden Van Weert, Payne en Larsen en de geschorsten Linssen en Memisevic. Drie spelers kwamen op een geheel nieuwe positie terecht. Alle drie voldeden ze: Yoëll van Nieff als linker centrale verdediger – hij vooral –, Simon Tibbling als linker middenvelder en Jesper Drost rechts op het middenveld. De vaak bekritiseerde Drost kreeg applaus toen hij moegestreden naar de kant werd gehaald. Het zal hem goed hebben gedaan.

Geen powerforward

Alexander Sørloth kreeg een nieuwe kans in de spits, maar kon weer niet bekoren. De lange Noor toonde zich opnieuw opvallend zwak in de lucht. Het blijft een raadsel hoe ervaren scouts als Henk Veldmate en Jurrie Koolhof niet hebben kunnen zien dat hij in luchtduels weinig klaarspeelt. Ofschoon Sørloth het postuur van een powerforward heeft, is hij een spits die het van zijn techniek wil hebben. Maar ook in technisch opzicht komt hij helaas tekort. Het blijft vooralsnog tobben met hem.

Auteur

Marc Jansen