CT Heida: ‘Little Woman’ met soulstem

GRONINGEN

CT Heida is singer-songwriter, zangcoach en docent Songwriting. Haar soulvolle stemgeluid is haar handelsmerk. “Als je zingt ben je zelf het instrument. Als het goed gaat geeft dat een geweldig gevoel. Maar als het misgaat is er niks ergers dan dat.”

Door Arjen J. Zijlstra

“Ergens begin jaren negentig trad ik met Homebase, mijn bandje van destijds, op in een kroeg en daar hing zo’n goede vibe. De hele kroeg zong mee: “So many people…” Echt een heerlijk refrein. Ik kon alles doen, het publiek droeg me op handen.” “De avond daarna traden we op in het Viadukt, de rock-pop-bunker van Groningen. Ik was nog helemaal in de euforie van die avond daarvoor. Dus toen we dat lekkere nummer speelden wilde ik het publiek, dat vooral uit rockers bestond, mee laten zingen. Nou: dat lukte dus niet. Maar als je eenmaal hebt gezegd ‘jongens, kom op zing mee’ dan kan je er ook niet mee stoppen. Dus ik bleef aanmoedigen. Langzaam liep de zaal leeg. Aan het einde van het nummer stonden er nog drie mensen, waaronder een goede vriendin van mij.” “Toen wou ik wel dat ik onderin het podium had kunnen verdwijnen. Als je zingt ben je zo kwetsbaar. Je bent zelf het instrument. Als het goed gaat geeft dat een prachtig gevoel. Maar als het misgaat is er niks ergers dan dat.”

Ipso

Maar Heida wist na dat optreden ook: blijf je publiek serieus nemen. Dit had ze geleerd in Amerika, waar ze ruim een jaar met de band Ipso Facto door vooral het middenwesten toerde. De zanger van de funk-rock-reggaeachtige formatie was als een blok gevallen voor Heida’s eigenzinnige soulstem in een Japanse karaokebar. “Zowel Ipso Facto als mijn band What a Gig. deed in Japan mee aan de wereldfinale van Yamaha. Een soort songfestival voor bands. Daar in Japan klikte het goed tussen mij en Ipso en zo kwam het dat we op een nacht samen in een karaokebar terechtkwamen.” “Wain, de leadzanger, vroeg of ik bij hen wilde komen zingen. Eenmaal thuisgekomen, boekte ik een ticket om te kijken of ik het echt wilde en nam toen samen met mijn vriend, gitarist Klaas Boon, de beslissing om te verhuizen.

Zenuwen

“Wat ik daar voornamelijk geleerd heb is dat je respect voor je publiek moet hebben. Als het publiek geen aandacht voor je heeft, kan je wel zeggen: stom publiek. Maar kijk ook naar jezelf. Publiek moet je veroveren.” In Amerika werd Heida vaak voor de leeuwen geworpen. “Wain zag een talent in me dat ik zelf nog niet kende. Dan wees hij tijdens een optreden naar mij en moest ik plotseling iets zingen wat we nog helemaal niet goed gerepeteerd hadden. Ik redde me er dan wel uit. Maar ik kreeg voor optredens geen hap door mijn keel van de zenuwen.” “Ik heb enorm veel geleerd in die tijd en ben blij dat ik het heb meegemaakt. Maar ik heb ook enorm wat afgehuild. Als enige meisje in een band, dat is wel heftig hoor. Soms gingen ze naderhand partyen met dames. Dan lag ik alleen op mijn hotelkamer, terwijl er even daarvoor nog een waanzinnig applaus was geweest.”

Home Base

Maar de reden van Heida’s terugkeer naar Nederland, had niet met de band te maken. CT en Klaas wilden zich vestigen in Amerika maar Klaas werd ernstig ziek. Het was praktischer om in Nederland behandeld te worden, Eenmaal weer gesetteld in Groningen begonnen ze samen een geluidsstudio en de band Homebase. Daarnaast begon Heida, die het conservatorium had doorlopen, zanglessen te geven. De studio, het samen liedjes schrijven, de zanglessen: alles bloeide. “Totdat zijn ziekte terugkwam. Dat voelde als de ergste nachtmerrie, maar dan in de realiteit. Na anderhalf jaar stierf Klaas. Dat laatste half jaar is de enige tijd in mijn leven dat ik niet heb kunnen zingen.”

Flying Choir

Ruim twee jaar na zijn overlijden begon Heida weer met optreden en lesgeven. Vanaf deze tijd begon ze zich ook te ontwikkelen tot singer-songwriter. Iets waarin ze de laatste jaren ook les geeft. Als rode draad in alles wat ze onderneemt – van de liedjes die ze opneemt tot de zangworkshops die ze geeft – noemt ze harmonie. “Als ik een workshop geef bij een bedrijf of instelling dan zegt in het begin bijna iedereen: ik kan niet zingen. Maar zo’n grote groep verdeel ik dan in laag, midden, hoog. Aan het einde van de ochtend staat iedereen dan luidkeels te zingen, in harmonie met elkaar.” “Het titelnummer van mijn plaat Little Woman, die afgelopen december uitkwam, gaat over dat je het kleine meisje in jezelf nooit kwijt moet raken. Ik ben en blijf altijd een Little Woman. De naïviteit, het spelen, het vertrouwen. Die elementen zie je terug in al mijn werkzaamheden.” Iedereen kan zingen volgens Heida, maar niet iedereen is geschikt om op een podium te staan. Die gedachte is ook iets wat aan de basis staat van het Flying Choir, waarvan ze samen met Patries van Iterson de medeoprichter is. “Op vrijdagavond verzamelen we dan bij het VRIJDAGtheater. Dan studeren we meerstemmige liedjes in. En zaterdag van tien tot vijf repeteren we weer. Dan is er een pauze en ’s avonds een optreden wat door een bandje begeleid wordt. De zaal zit die avond vol publiek. Echt superleuk.” Maar Heida heeft het nog niet aangedurfd om het koor te laten zingen: “So many people…” CT Heida speelt 6 april in Café Mulder en 5 mei op het Bevrijdingsfestival Groningen. Afgelopen december verscheen haar album ‘Little Woman’. Lees meer ‘interviewportretten’ van de hand van Arjen J. Zijlstra

Auteur

Marc Jansen