Echte Stadjers | Olaf Hartman over zíjn stad Groningen

GRONINGEN

In ‘Echte Stadjers’ vertellen geboren en getogen stad-Groningers over hún stad Groningen. Deze week met Olaf Hartman.

Door Marc Jansen

Waar en wanneer ben jij geboren? Olaf Hartman: “Ik ben op 18 oktober 1970 geboren in de Zilverlaan in Vinkhuizen.” Ben je daar ook opgegroeid? “Ik heb er tot mijn elfde of twaalfde - mijn tijdsbesef is niet zo goed - gewoond. Vervolgens zijn we naar de Amkemaheerd in Beijum verhuisd. Daar woonden we tussen de Vietnamese bootvluchtelingen. Ik weet nog goed dat ik een grote bel had die net zo klonk als die van de patatkar die door Beijum reed. Als ik die bel luidde, vlogen de kinderen van die bootvluchtelingen naar buiten. “Patat, patat”, riepen ze dan...” “Na drie of vier jaar zijn we nogmaals verhuisd, naar de Bekemaheerd. We bleven toen dus in Beijum.” Naar welke basisschool ging je? “De John F. Kennedyschool. Een fantastische school. Ik herinner me vooral de weekopening op maandag en de weekafsluiting op vrijdag. Ik heb ook nog op een school in Beijum gezeten. Maar daar weet ik niets meer van.” Heb je nog contact met oud-klasgenoten? “Niet van de basisschool. En van de LTS alleen nog met Reinder Lanting van Proeflokaal ‘t Kantoor. Hij is, in mijn ogen, de beste kastelein van Groningen.” Waar en wanneer ben je op jezelf gaan wonen? “Ik was net 17 toen ik op mezelf ging wonen. Heel jong, inderdaad. Maar het was beter zo. Omdat mijn moeder heel ernstig ziek was. Ze had een hersentumor.” “Ik ging aanvankelijk in de Ypemaheerd wonen. In een heel klein huisje met één slaapkamer en een inloopkast... Maar dat ging niet zo heel goed. Ik ben vervolgens bij een oude vriendin van mijn moeder, zij werkte bij De Drie Gezusters waar in in de spoelkamer werkte, gaan wonen. Aan de Zaagmuldersweg.” Heb je lang bij die ‘hospita’ gewoond? “Een dikke twee jaar. Daarna heb ik op veel verschillende adressen gewoond. Onder meer in de Van Sijsenstraat en aan de Rodeweg. Toen ik een jaar of 24, 25 was - ik had inmiddels een vaste baan bij een tandtechnisch laboratorium - heb ik een huisje in de Moesstraat gekocht. Vlakbij het kerkhof.” Lachend: “Ik vaak geprobeerd wat suiker te lenen bij de buren, maar ik heb nooit iets gekregen.” Woon je daar nog steeds? “Haha... Nee. Ik ben nog verschillende malen van plek veranderd. Onder meer naar de Helperoostsingel, waar ik én een huis heb opgeknapt om mijn studieschuld af te lossen én antikraak gewoond heb. Acht of negen jaar geleden heb ik een huis gekocht aan de Coendersweg. Dat huis heb ik nog steeds, al ben ik vooral bij mijn vriendin in de Merelstraat. Ik heb daar bijna een vast contract.” Waar in Stad heb je met het meeste plezier gewoond? “Aan de Coendersweg. Net buiten de stad. Lekker rustig. En de drukte kun je heel gemakkelijk opzoeken.” Wat is jouw favoriete plek in Stad? “Vera. Omdat Vera staat voor datgene wat ik ook doe. Dat is het boeken van een mengeling van alternatieve, rock ‘n’ roll- en opkomende bands. In ieder geval niet mainstream.” “Ik ben sinds een jaar of tien actief bezig met het organiseren van concertjes. Kleinschalig, hoor. Al is Pleuropsonic, dat tijdens Eurosonic plaatsvindt, best groot geworden. De laatste keer was het op zeven locaties.” “Ik heb trouwens recent een verbinding gemaakt met Assen, via haar nieuwe nachtburgemeester Zed. Als ik bandjes boek voor een concert in Groningen, staan ze vaak een dag eerder of later in Assen. Zo kunnen we de kosten wat verdelen.” Dat doe je naast een fulltime baan als tandtechnicus? “Ja. Maar het stelt niet zo veel voor. Zoveel tijd kost het me niet. Een beetje bellen, wat stickers en flyers drukken, en veel plakken.” Grijnzend: “Ik heb bijna altijd een emmertje met plaksel aan het stuur van mijn fiets hangen.” Je bent dus behalve een ‘Echte Stadjer’ ook een bekende Stadjer? “Dat valt wel mee, hoor. Ik stel me tijdens concerten meestal op in een hoek, of achter de bar. Ik hoef niet zo nodig op de voorgrond.” Is het denkbaar dat je de stad ooit verlaat? “Nee! Zeker niet voor een andere plaats in Nederland. Het buitenland? Misschien als ik zo dement ben dat ik denk altijd in Groningen te zijn.” Ben jij/ bent u geboren, getogen en nog steeds woonachtig in Groningen, en wil je/ wilt u iets over jouw/ uw stad vertellen? Laat het ons weten op gezinsbode@ndcmediagroep.nl (en vermeld jouw/ uw telefoonnummer).
Meer verhalen van ‘Echte Stadjers’

Auteur

Marc Jansen