‘Ik heb twee daken boven me’

GRONINGEN

In hun “Klein Koninkrijk Zion” aan het Eemskanaal wonen Dennis Vijsma en hond Maya. Al vier jaar verblijven ze er in een tent. “Als er geen geld meer is, ben je alleen nog maar rijk in je hoofd.”

Door Arjen J. Zijlstra Maya kluift tevreden aan een bot. Dennis Vijsma zit voor zijn tent en zet koffie in een percolator. Op de radio vangt het journaal van 10.00 uur aan op Radio 1. “Ik luister veel naar die zender, ik vind dat ze het nieuws behoorlijk neutraal brengen. Ik volg vooral wat er in Israël gebeurt, niks ontgaat me wat dat betreft. Ik had een paar jaar terug zelfs al eens naar Israël toe willen gaan, maar toen werd ik verhinderd door omstandigheden.” Vijsma is ervan overtuigd dat zijn aanwezigheid aldaar een positieve invloed zal hebben. Hij heeft nu zijn zinnen gezet om in december er naartoe te reizen. “Ik zal dan met het vliegtuig gaan. Uiteraard gaat Maya ook mee. Dat is een voorwaarde. Ik reis niet zonder haar.” Of de reis doorgaat of niet, Vijsma zal waarschijnlijk net als deze ochtend onvermoeibaar zijn visie blijven uitdragen. “De meeste Palestijnen willen vrede, dat weet ik zeker, en bij de joden is dat ook zo. Ik sta niet aan één kant, ik ben voor alle broeders en zusters. We hebben als mensen allemaal dezelfde blauwdruk.” Logica “Het is maar 1 procent van de mensen die er een zootje van maakt, 89 procent die laat het toe – en 10 procent is al in verlichting. Wie is nou het ergste? Die ene procent kan het alleen maar doen omdat wij het toelaten. En 89 procent denkt dat hij arm is. Hoe kan ik dat veranderen, vragen mensen dan. Nou, door geen geld meer te gebruiken misschien? Als er geen geld meer is, ben je alleen nog maar rijk in je hoofd.” “Of ik deze inzichten in de praktijk probeer te brengen? Nee ik probéér het niet, ik doe het. Het wordt alleen niet helemaal toegelaten. Ik zou bijvoorbeeld deze hele dijk hier vol met groenten willen hebben.” De accu voor zijn radio laadt Vijsma op bij de daklozenopvang aan de Kostersgang. Ook kan hij daar water uit de kraan halen om thuis te gebruiken. “Ik vind dat geen mens zou moeten betalen voor primaire behoeftes. Dat is ook de reden waarom ik me uiteindelijk heb laten overtuigen een uitkering te nemen. Een medewerker van de gemeente zei: “Doe het voor je hond, maar ook voor jezelf. Want als jij niet wilt betalen voor primaire behoeftes, dan kun je je primaire behoeftes toch het beste laten betalen door de staat? Ik dacht: ik hoor hier toch een potje logica, dat klopt gewoon helemaal!” Chakra's Vijsma beschrijft de overgang van het wonen in een stenen huis naar een tent als een keuze. “Dit is wat ik altijd heb gewild, zo vrij leven.” De keuze werd voorafgegaan door een geschiedenis van incassobureaus en deurwaarders. “Ik heb wel 70 baantjes gehad, maar als ik even zonder werk zat duurde het soms wel twee maanden voordat ik een uitkering kreeg. Als je dan een rekening van 60 euro niet kunt betalen, loopt die binnen de kortste keren op naar wel 300 euro. Ik zei op een gegeven moment: Ik ga jullie helemaal niks meer betalen. Ik ga mijn huis uit, voor mij geen adres meer.” Hij woonde eerst nog een jaar samen met krakers op een oude steenfabriek nabij Appingedam voordat hij – na een voettocht door Europa – neerstreek op zijn huidige locatie. Mét hond Maya die hij in Sarajevo ontmoette. Vijsma vertelt dat hij bij de daklozenopvang graag mensen bijstaat met raad en advies. Een andere manier waarop hij mensen helpt is door het geven van chakra healings. Geduldig legt hij uit welke rol chakra’s spelen in ons energetische lichaam. Maar om mensen van dienst te kunnen blijven zijn, moet hij wel contact houden met zijn aardse kant. “Ik rook af en toe een sigaretje, omdat ik anders te hoog vibreer. Mensen zouden mijn uitleg dan minder goed binnen kunnen laten komen.” Twee daken Jarenlang speelde Vijsma als keeper in verschillende amateur-teams. “Keepers zijn inderdaad eenlingen. Maar het zijn ook ontzettend goede teamplayers. Vanuit hun positie hebben ze zicht op het samenhangende geheel. Dat heb ik aan mijn voetbalmaten van toen ook altijd geprobeerd te laten zien: dat alles één geheel is. Ook aan de kids die ik trainde legde ik dat uit.” “Wij zijn allemaal broeders en zuster, hier gekomen om moeder aarde te verlichten. Dat doen we door ons bewust te worden van wie we werkelijk zijn. Wij mensen zijn van origine kristalkinderen van planeet GA-YA – moederaarde. Talloze zielsuitdrukkingen zijn er op aarde, maar ten diepste zijn we één geheel. Eén gehele ziel.” Dan is het bijna twaalf uur. De zon op deze hete dag brandt op de tent – de twaalfde sinds hij hier woont. Ziet Vijsma zichzelf als dakloos? “Nee, ik ben mens. En ik heb sowieso twee daken boven mijn hoofd. Dat is dit tentdak en” − zijn wijsvinger naar de hemel gericht − “dát dak. Dat is mijn belangrijkste dak.”

Auteur

admin