FC Groningen vermoeit

GRONINGEN

Stadionontruimingsvoetbal. Zo zou je het spel van FC Groningen tegen VVV met wat overdrijving kunnen karakteriseren. Energie krijgt de rap slinkende aanhang er niet van. Het spel vermoeit slechts.

Door Wim Masker

Trainer Ernest Faber heeft een vriendelijk en blijmoedig karakter. Dat komt goed uit, want het spel van zijn ploeg biedt al twee maanden lang weinig positieve aanknopingspunten. In een interview met collega Elwin Baas van RTV Noord constateerde Faber dat de journalist van het halflege glas was en hijzelf van het halfvolle. Tegen VVV zat er echter niet meer dan een bodempje water in.

Balbezit

In aanloop naar het duel met de Noord-Limburgers klonk er krijgshaftige taal vanuit het Groningse kamp. Het spel moest en zou beter en de ploeg zou er ‘vol opklappen’. Aan goede voornemens dus geen gebrek, maar er kwam over ruim negentig minuten gerekend bitter weinig van terecht. Wanneer Faber c.s. de beelden nog eens kritisch hebben teruggekeken, hebben ze gezien dat hun centrale verdedigers in de opbouw de keus hadden uit acht in de dekking wandelende, afwachtende collega’s. Dat FC Groningen in de beginfase desondanks gevaarlijk werd dankte de ploeg vooral aan individuele acties van linksback Django Warmerdam, een van de weinige lichtpuntjes zondag.

Kortademig

Zo lang FC Groningen diep op de helft van de tegenstander speelt en druk zet, is het spel niet slecht en komen de aanvallende kwaliteiten redelijk uit de verf. Fabers elftal houdt dat echter maar kort vol. Al snel begint het massale achteruit lopen. De tegenstander neemt het initiatief over en FC Groningen slaagt er maar niet in dat te heroveren. De oorzaak? Er wordt geen – of slechts halfbakken – druk gezet. Ook laat groen-wit zich in de duels opvallend gemakkelijk opzijzetten. De tegenstander kan telkens naar hartenlust combineren. Balbezit van de tegenstander eindigt vaak pas na een doelpoging. Limburgse dominantie leidde zondag niet tot veel grote kansen. Daarvoor ontbrak het VVV aan pure kwaliteit. De late, verdiende gelijkmaker hing wel bijna de hele tweede helft in de lucht.

Geen middenveld

FC Groningen speelt op papier 4-4-2, maar in de praktijk ontaardt dat al snel in een ultra-afwachtend 8-2. Wil de ploeg zaterdagavond in Breda tegen het in een tempo hoger spelende NAC ook maar enige kans maken, zal er sneller en feller druk gezet moeten worden. De sleutel naar beter voetbal ligt vrijwel zeker in een andere bezetting van het middenveld. Daar verliest FC Groningen telkens opnieuw de slag. Faber zal in de strategisch belangrijkste linie snel iets moeten veranderen, want zo kan het niet langer.

Auteur

admin