In Stad | Henk Helmantel

Groningen

[caption id="attachment_52433" align="alignright" width="120"] Jos Jansen op de Haar. Foto: Marc Jansen[/caption]

Iedere donderdag om 12.15 uur is er in de Groninger Forum Bibliotheek in de Oude Boteringestraat een interessante gratis activiteit. Afgelopen donderdag was het de beurt aan 'Kunstpraat'. Daarin werd kunstschilder Henk Helmantel geïnterviewd door Liesbeth Annokkee. Precies 50 jaar geleden werd Helmantel kunstschilder. In april van het jaar 1967 was het zover. "Toen ik zestien was ging ik naar Academie Minerva in Groningen. Na vier jaar had ik mijn diploma op zak. Daarna moest ik 21 maanden in militaire dienst. De dag nadat ik uit dienst kwam was ik opeens beroepsschilder. Ik ben die dag vroeg opgestaan. Om zes uur stond ik op en om zeven uur zat ik al achter de kwasten. Ik dacht: nu ga ik los! En dat is nooit meer opgehouden." "Ik ben een man van compositie. Daarmee begint voor mij alles, dat is het fundament van een schilderij. Daarin moet je zorgen dat het niet te berekenend is. Je moet ook zorgen dat er iets inzit van spontaniteit. Je moet de indruk wekken dat het er op een natuurlijke manier opstaat. Ik werk meer uit gevoel dan uit berekening. Mijn gevoel geeft eigenlijk precies aan wat ik moet doen om een schilderij te maken. Compositie en lichtval zijn belangrijk. En sfeer. Ik moet geraakt worden, van binnen. Dan word ik enthousiast en wil ermee aan de slag."
Lees verder na de foto.
[caption id="attachment_73901" align="aligncenter" width="383"]Veel belangstelling voor interview Henk Helmantel in Groninger Forum. Foto: Jos Jansen op de Haar Veel belangstelling voor interview Henk Helmantel in Groninger Forum. Foto: Jos Jansen op de Haar[/caption] Helmantel dankt zijn faam aan zijn stillevens en kerkinterieurs. "Ik dacht in het begin van mijn loopbaan dat ik ook portretschilder zou worden. Ik heb veel portretten gemaakt, maar op de een of andere manier heb ik daar toch te weinig grip op. Mijn portretten gaan gaandeweg het proces dood, en mijn stillevens komen juist tot leven. In principe kan ik alles schilderen, maar het gaat om het niveau. Ik heb een aantal zelfportretten gemaakt die niet slecht zijn, maar ze zijn ook niet goed genoeg. Ik heb mijn buurmeisje toen ze jong was twee keer geschilderd. Dat is goed gelukt. Ik heb ook geprobeerd om mijn vrouw te schilderen en dat is mislukt. Tussen ons is verder alles goed, hoor. En het is zo dat ik mijn leven prima kan vullen met het maken van stillevens en het schilderen van kerken en kloosters."

Jos Jansen op de Haar

Meer columns van Jos Jansen op de Haar

Auteur

Marc Jansen