Magere oogst FC Groningen

GRONINGEN

Met de elfde plaats en acht punten uit zeven wedstrijden ziet de eerste tussenbalans van FC Groningen er niet goed uit. De grote vraag is of er meer inzit dan de brede middenmoot.

Door Wim Masker

De ploeg van trainer Ernest Faber behaalde zeven van de acht punten tegen clubs met een wat hogere spelersbegroting: Heerenveen (3-3), FC Utrecht (2-1) en FC Twente (1-0). De 3-1 nederlaag in de Arena was er eentje waarvan niemand opkeek. Ajax hoort thuis van FC Groningen te winnen. Punt. Dat FC Groningen slechts één puntje haalde tegen de gepromoveerden NAC (2-1 verlies) en VVV (1-1), en verloor bij middenmoter PEC Zwolle (3-2), is teleurstellend. Zorgwekkend is dat het elftal van Faber in geen van deze drie wedstrijden recht had op drie punten. De tegenstander was telkens minimaal gelijkwaardig. Met andere woorden: het rechter rijtje doet niet meer voor FC Groningen onder. Qua begroting nog wel, maar niet langer kwalitatief. Bijna elke financieel minder vermogende tegenstander heeft meerdere spelers die minstens gelijkwaardig of zelfs beter zijn.

Gatenkaas

Na zeven wedstrijden heeft FC Groningen elf keer gescoord. Dat is zo slecht nog niet. Maar de club incasseerde al dertien tegentreffers en dat is veel te veel voor een club met subtopambities. De vele tegengoals zijn niet alleen aan de verdedigers te wijten. Het middenveld van FC Groningen wordt te vaak overlopen. Op papier speelt Ernest Faber met twee controleurs, maar in feite heeft hij er niet een. Routinier Ruben Jenssen is een nuttige schakel in de opbouw, die met zijn inzicht bovendien geregeld een vijandige pass onderschept. Maar hij is geen echte balafpakker. De Noor laat zich gemakkelijk uitspelen, is niet snel en wint door zijn geringe gestalte bijna nooit kopduels. Z ijn kompaan Juninho Bacuna is een allrounder, geen echte controleur. In het beloftenteam heeft FC Groningen wel twee middenvelders met specifieke verdedigende kwaliteiten. Maar Tom van de Looi (18) en Ludovit Reis (17) zijn nog piepjong. De trainers hebben het in de eredivisie nog niet aangedurfd met de twee.

Alles of niets

In de aanvallers Oussama Idrissi en Mimoun Mahi heeft FC Groningen twee creatieve vleugelspelers die ook kunnen scoren. Een belangrijk wapen, maar het is nog steeds te vaak alles of niets bij de twee. Mahi is als spits directer in zijn spel. Op die positie gebruikt hij zijn techniek, terwijl hij die als vleugelspeler te veel wil etaleren. Met zijn vele passeerbewegingen ‘sur place’ is hij dan een vertragende factor. Een snelle voorzet is meestal effectiever. Dat besef is er nog steeds niet helemaal bij de clubtopscorer. Met Tom van Weert geschorst en Lars Veldwijk mogelijk nog niet voldoende hersteld, speelt Mahi over twee weken tegen AZ waarschijnlijk weer in de spits. Succesvolle aanvalsformaties komen vaak per toeval tot stand, zoals dat vorig seizoen ook gebeurde met het spitsenkoppel Linssen-Mahi. Wie weet herhaalt de geschiedenis zich.

Auteur

admin