Don Ruiter: ‘Snooker is voor gentlemen’

GRONINGEN

Don Ruiter (44) is teamcaptain van het achtkoppige snookerteam Enshore/ Cue Action, dat sinds dit seizoen in de eredivisie speelt. “Binnen snooker geldt: sportiviteit moet.”

Door Arjen J. Zijlstra

Wie als ontstress-momentje eens niet naar kattenfilmpjes of een ‘mooiste doelpunten ooit’-compilatie wil kijken, zou op Google kunnen zoeken naar: ‘snooker break 147’. Een fragment dat dan naar voren komt is eentje waarin snookerlegende Ronnie O ’Sullivan in een tot nog toe overslagen recordtijd de maximumscore van 147 punten binnen tikt. Zelfs iemand die niet bekend is met de spelregels kan er kippenvel van krijgen. Maar O’Sullivans prestatie, in al zijn eenvoud, is als kennismaking met het snookerspel eigenlijk helemaal niet zo geschikt, legt Don Ruiter uit in zijn thuisbasis Cue Action. Zoals een hole-in-one niet laat zien wat golf is, zo laat een 147 break niet zien wat snooker is. Het is een kat en muis-spel waarin naast fysieke vaardigheid ook geraffineerde tactiek en inschatting van de tegenstander een rol spelen. “En voor beginners is vooral ook doorzettingsvermogen belangrijk”, zegt Ruiter met een glimlach.
Lees verder na de video.
https://youtu.be/9D2rFMPN9js

Kick

“In 1993 heb ik het voor het eerst gespeeld, nadat ik op televisie een wedstrijd had gezien. Ik dacht: dát wil ik ook. Maar het was meteen duidelijk dat het een stuk lastiger was dan het erop tv uitzag. Ik had weleens biljart gespeeld en ook gepoold, alleen door de kleinere ballen en grotere tafel is het bij snooker moeilijker een goed shot te maken.” “Maar als iets na veel oefenen dan lukt, krijg je daar ook een grotere kick van. Ik vond het in elk geval leuk genoeg om ermee door te gaan. Dat is ook wat je moet doen: doorgaan. Als je dat niet aankan, dan moet je er niet aan beginnen. Dan frustreer je jezelf alleen maar. Je moet er veel tijd in willen steken.”

Speelbal

Toen Ruiter de techniek aardig in de vingers kreeg, begon hij zich meer te verdiepen in spelstrategie. “Ook wat betreft tactiek is dit spel moeilijker dan pool.” Maar voordat we daarop verdergaan is het wellicht goed om een mini-uitleg van het spel te geven. Men neme één witte speelbal, vijftien rode ballen (waarde 1 punt elk) en zes niet-rode ballen: geel (waarde 2p), groen (3p), bruin (4p), blauw (5p), roze (6p) en zwart (7p). Probeer een rode bal te potten. Lukt dit, dan is deze bal uit het spel. Pot vervolgens een van de zes andere ballen. Slaag je hier ook in dan wordt deze bal teruggelegd op zijn unieke, vaste positie. Dit proces gaat door tot alle rode ballen uit het spel zijn gespeeld. Dan pas is het tijd om de zes niet-rode ballen definitief te potten, in volgorde van hun oplopende waarde. Voilà.

Snooker leggen

Best recht-toe-recht-aan. Maar dan volgt de weerbarstige praktijk, waarin vaak niet uit iemands handen komt wat in het hoofd werd gepland. En waarin het soms een betere keuze is de speelbal op een voor de tegenstander lastige plek terecht te laten komen (snooker leggen), dan om rechtstreeks voor eigen kansen te gaan. Ruiter omschrijft zichzelf als een tactische speler die ervan geniet een bal snooker te leggen. “Belangrijkste is dat je geen controle verliest over de witte speelbal. Als je die na elk shot binnen een bepaalde positie weet te brengen van waar je hem wilt hebben, dan ben je goed bezig. Hierbij moet je drie à vier ballen vooruitdenken.”

Eredivisie

Ruiter ontwikkelde zich in snooker door met vrienden te spelen, zelf te oefenen en later ook door wedstrijden te spelen en door lessen van snookercoaches. Maar in 2005 vond hij het opeens welletjes. “Zo gaan die dingen soms. Opeens was het genoeg. Ik kreeg andere interesses en heb mijn keu uitgeleend aan een vriend.” Na tien snookerloze jaren werd Ruiter, die als ICT-projectmanager werkt, echter eens uitgenodigd door vrienden voor een potje. “Ik kreeg de smaak weer te pakken.” En dat is misschien wel een understatement. Ruiter en zijn snookervrienden gingen als team meespelen in de eerste divisie van Noord-Nederland. En wisten dit jaar zelfs te promoveren naar de eredivisie. “Onze eerste wedstrijd, die we nipt verloren, ging veel beter dan verwacht. Onze doelstelling is om dit seizoen niet te degraderen.”

Eerlijkheid

Om onder andere de reiskosten te betalen die bij spelen in de eredivisie komen kijken, wist het team gelukkig ook sponsors te vinden. Zo prijkt hoofdsponsor ICT-bedrijf Enshore op hun shirt en ook Mediacaster en Wijnhandel Alexander. Bij elke wedstrijd komen drie van de acht teamleden in actie. Als teamcaptain selecteert Ruiter de spelers die op dat moment het beste spel tonen. “Het is mogelijk dat ik het hele seizoen niet speel als mijn vorm niet verbetert. Ik verwacht ook van de anderen dat als ze voelen niet in topvorm te zijn, ze dat eerlijk vertellen.” Die eerlijkheid past bij het idee van sportiviteit dat binnen snooker bijzonder hoog aangeschreven staat. “Zelfs op internationaal niveau zie je gebeuren dat een speler het toegeeft wanneer hij een fout heeft gemaakt, terwijl de scheidsrechter het niet heeft gezien. Je hebt natuurlijk ook spelers die zich wel onsportief gedragen en bijvoorbeeld met hun keu op de grond stampen als ze een bal missen. Maar in principe geldt binnen snooker: sportiviteit moet. Dat komt voort uit de Engelse sportcultuur. Snooker is toch wel een beetje voor gentlemen.”
Meer verhalen van Arjen J. Zijlstra

Auteur

admin