Marc Vrolijk: ‘Het podium geeft mij energie’

GRONINGEN

Dertien jaar geleden verruilde Marc Vrolijk een stabiele baan voor een leven als cabaretier-entertainer op het podium. Een podium dat hij sindsdien honderden malen op de meest uiteenlopende plekken opbouwde.

Door Arjen J. Zijlstra

“Een cabaretier die alleen in theaters optreedt heeft bijna alles zoals hij of zij het wil: de entourage is mooi, de belichting is perfect en de mensen in de zaal komen speciaal voor jou. Je staat dan al met 8-0 voor. Voor mij geldt dat niet. Ik kom in allerlei soorten zaaltjes. En meestal kent het publiek mij niet. Soms speel ik niet eens in een afgesloten ruimte en gebeurt er ergens anders ook nog iets. Dat is allemaal niet ideaal, maar dat maakt ook dat het steeds weer anders is en je het publiek voor je moet winnen. Daar geniet ik van.” Dit soort uitdagingen ervoer Marc Vrolijk in zijn tijd dat hij bij KPN en later bij TPG werkte een stuk minder. “Ik ben onder andere ict’er geweest. Ik was een soort intermediair tussen de computerprogrammeurs en de gebruikers. En het laatste jaar gaf ik trainingen. Ik vond het werk geen ramp en als ik het spelletje mee was blijven spelen had ik er nog jaren kunnen werken en door kunnen groeien, maar ik werd er niet gelukkig van.” Doordat Vrolijk in zijn vrije tijd, met groeiend succes, steeds meer begon op te treden − eerst met de band Goedkoop Scoor’n en later solo − ontdekte hij hoe groot het verschil was tussen hoe hij zich voelde op het podium en achter een bureautje. “Op een gegeven moment verhuisde mijn afdeling naar Den Haag en stond ik voor de keuze: of ik verhuis mee, of ik solliciteer naar een soortgelijke functie ergens anders, of ik volg mijn hart en kies voor het podium.”

V.I.P.

Vrolijks sprong in het diepe pakte bijzonder goed uit. Onder de vlag ‘Cabaret en entertainment voor een onvergetelijk feest’ heeft hij sindsdien voor de meest uiteenlopende soorten publiek gespeeld. Zo kan het tegenwoordig zijn dat hij de ene dag ergens de Vrolijke V.I.P. Show presenteert – geheimpje: de vips zitten in de zaal – voor een zaal met vrijwilligers, verenigingsleden of werknemers en een dag later de jaren zeventig laat herleven met Zingen bij de Afwas deel 2. In de voorloper Zingen bij de Afwas werd Vrolijk vergezeld door zijn vader Tjark, die de rol van schlemiel op zich nam. Hij is in mei na meer dan vijfhonderd voorstellingen met pensioen gegaan. Maar vanwege het overweldigende succes is Vrolijk doorgegaan met het jaren 70-thema dat hij met liedjes, ‘onzinverhalen’ en een retro-decor −inclusief schattig, authentiek Bruynzeel-keukenblokje – leven inblaast. Zijn vader is nu vervangen door een scherm waarin af en toe geschakeld wordt naar beelden van onder andere weerman Pelleboer en nieuwslezer Fred Emmer. “Het heeft een andere dynamiek maar dezelfde gezelligheid. De reacties zijn minstens zo positief.”

Klein leed

Inspiratie haalt Vrolijk uit het gewone leven. “Ik kijk naar het leven als een toerist. Ik kan bijvoorbeeld echt genieten van echtparen die in de supermarkt ruzie maken over zoiets pietluttigs als welk brood het moet worden. Soms heb ik de neiging een beetje achter hen aan te lopen. Die irritaties over dingen die je dan soms hoort, die sleur, daar sta ik altijd verbaasd naar te luisteren. In mijn voorstellingen vind ik het leuk om juist dat klein leed uit te vergroten.” Alle personages die Vrolijk neerzet op het podium zijn in meer of mindere mate uit het leven gegrepen. Zoals de arrogante muzikant Joris die met zijn smartlappen ‘met een dubbele laag’ en grote mond het ideale karakter is om bijvoorbeeld een bruiloft aangenaam te ‘verstoren’. Maar vanwege zijn oneindige zelfvertrouwen ook graag een peptalk geeft op scholen en bij bedrijven. “Al mijn frustraties zitten op een leuke manier in Joris verwerkt. De eerste keer dat ik hem speelde, schrok mijn vrouw zelfs hoe geloofwaardig ik een foute man kon neerzetten.”

Subtiel

“Het mooiste vind ik het om grappen te maken die zowel leuk zijn voor iemand die nooit naar het theater gaat, als voor iemand die wat meer oog heeft voor nuance. Dus dat er in die recht-toe-recht-aan-grap ook nog een subtiel grapje verstopt zit waar goed over nagedacht is.” Vaak zijn de optredens van Vrolijk maatwerk, afgestemd op het type publiek en het doel van de bijeenkomst. “En ook als er bijvoorbeeld een prijs uitgereikt moet worden of iets aan elkaar gepraat, kan ik dat. Zo blijft het afwisselend.”

Spannend

“Dat maakt het werk soms ook spannend. Maar zodra ik op het podium sta, valt die stress van mij af. En na afloop voel ik die kick dat ik werkelijk iets gedaan heb. Het podium geeft mij energie.” “Alleen een zekere spanning zal altijd blijven. Want ik vind dat het écht goed moet zijn. Er is niks mooier dan dat een hele zaal lacht en mensen na afloop zeggen hoe leuk ze het vonden. Als ik geen spanning meer voel, of als alle optredens op elkaar gaan lijken, kan ik net zo goed weer teruggaan naar mijn kantoortje. Alhoewel, dat is ook niet helemaal waar: want ook een minder leuk optreden is altijd nog tien keer leuker.” Website: www.vrolijk-entertainment.nl.
Meer verhalen van Arjen J. Zijlstra

Auteur

Marc Jansen