Oudste koor van Groningen viert 140e verjaardag

Groningen

Dirigent Geert-Jan van Beijeren Bergen en Henegouwen inspireert z’n koor tijdens de wekelijkse repetitie in De Ark in Groningen. Sinds mei werkt Toonkunstkoor Bekker aan het concert waarmee ze haar jubileumseizoen  22 november opent: het Magnificat van Bach en de Mis in C-mineur van Mozart.

Motor van het Groninger muziekleven Toonkunstkoor Bekker bestaat sinds 1877 en komt voort uit de ‘Gemengde Zangvereeniging Groningen’. Het koor krijgt de naam van haar eerste dirigent: Johannes Henderikus Bekker, een geboren Winschoter die als veertienjarige violist al meespeelt in de kapel van Koning Willem de Tweede. Eind 19e eeuw is Johannes Bekker de motor van het Noordelijk muziekleven; hij dirigeert niet alleen het koor, maar heeft ook de leiding over de voorloper van het NNO en de muziekschool. Oud maar springlevend Nu 140 jaar later bestaat Toonkunstkoor Bekker uit ruim honderd enthousiaste zangers en zangeressen, tussen de 33 en de 80 jaar oud. De helft komt uit de stad Groningen, de andere helft uit het ommeland, Drenthe en Friesland. En het koor groeit; wekelijks komen aspirant-leden luisteren, meezingen en auditie doen. Herma Bulder uit Eelderwolde zingt sinds een half jaar bij de alten. Voor Herma is het komende concert extra bijzonder: haar man Vincent van Laar zal het orgel bespelen, oudste dochter Agnes is één van de solisten. De één is een half jaar lid, de ander een halve eeuw. Zangpedagoog Loes Jeltes uit de stad Groningen is het ‘langst zingende’ lid van Toonkunstkoor Bekker. Het is haar met de paplepel ingegoten: “Moeder zat sinds mijn geboorte ook bij Bekker, 46 jaar lang”, vertelt ze. “Ik voel verbondenheid, door de jaren heen. En ik geniet van samen zingen en de repetities onder leiding van Geert-Jan”. Hoogleraar en hovenier Er wordt wel eens gedacht dat het bij Bekker een elitaire toestand is, maar niets is minder waar. De leden komen uit allerlei beroepsgroepen: arts, ambtenaar, schoonheidsspecialiste, rechter, slager, hoogleraar, hovenier. Wat hen bindt is de liefde voor muziek, de liefde voor het samen zingen. Net als 140 jaar geleden. Slapeloze nachten Wat ook niet veranderde in 140 jaar, is het tekort aan mannenstemmen, vooral tenoren. Wat is dat toch? Kom op mannen! En van alle tijden zijn ook de financiële risico’s van concerten, die de penningmeester slapeloze nachten bezorgen. Het zou daarom alleen al mooi zijn als de Grote Zaal van de Oosterpoort 22 november vol zit.

Auteur

Cindy Houwen