Wim Masker: Ernest Faber wint te weinig

Groningen

Hij heeft te weinig gewonnen. Dat zal de finale conclusie zijn als over uiterlijk ruim vier maanden een einde komt aan de verbintenis tussen hoofdtrainer Ernest Faber en FC Groningen.

GRONINGEN - Afgelopen seizoen eindigde FC Groningen onder de Brabander keurig op de achtste plaats met een fraai doelsaldo van 55 voor en 51 tegen. Maar ook toen won de ploeg al weinig wedstrijden. Slechts tien in totaal: vijf in eigen stadion en vijf daarbuiten. Met nog elf wedstrijden te gaan staat de teller dit seizoen nog maar op vijf overwinningen. Het zal nog een hele toer worden om de tien van vorig seizoen te evenaren. Toch is FC Groningen ook dit seizoen qua productie een subtopper. Alleen de drie topclubs en de subtopper, AZ en Vitesse scoorden tot dusver vaker dan de ploeg van Faber.

Onaantrekkelijk

FC Groningen speelde zondag tegen ADO een van zijn minst aantrekkelijke wedstrijden in eigen stadion. Een kwaliteitsverschil tussen de nummers acht en dertien was overigens niet waarneembaar. Ook play-off-kandidaat ADO bakte er met al zijn routine niet veel van. Het fluitconcert na afloop van de naar schatting 10.000 toeschouwers zal vooral voor FC Groningen bedoeld zijn geweest, maar kwam de Haagse middenmoter evenzeer toe.

Topsportmentaliteit

Ernest Faber is hoofdverantwoordelijk voor spel en resultaten. De Brabander is geen man van tactische detaillering, zoals zijn voorganger Erwin van de Looi. Dat zie je vaker bij coaches die als speler in de top hebben gespeeld. Als speler deden ze veel intuïtief. Wat voor Faber vanzelfsprekend is, is dat niet voor spelers van FC Groningen of vergelijkbare clubs. Faber leerde in zijn tijd als beginnend prof vooral van zijn geroutineerde medespelers. Dergelijke rolmodellen lopen er in de selectie van FC Groningen niet of nauwelijks meer rond. De meeste oudere spelers missen de kwaliteit, de juiste topsportmentaliteit, of de persoonlijkheid om een voorbeeld te zijn voor de vele jonge spelers in de selectie. Het verklaart voor een groot deel de neergang van de club.

Verwijten

Valt Faber dan niks te verwijten? Zeker wel. Zowel op tactisch als op disciplinair gebied heeft hij zijn jonge, (nog) vrij beperkte spelersgroep te weinig kunnen bijbrengen. De oud-international geniet van talenten als Ludovit Reis en Tom van de Looi die uit eigen beweging proberen zich optimaal te ontwikkelen, maar heeft moeite spelers vooruit te helpen bij wie die zogeheten intrinsieke motivatie ontbreekt. Dat mag hij als een tekortkoming van zichzelf beschouwen.

VVV

FC Groningen speelt overmorgen tegen VVV in Venlo, waar trainer Maurice Steijn van een zeker niet talentvollere selectie wel een hecht team heeft gesmeed. Qua compositie steekt het elftal VVV ook beter in elkaar. Speelwijze en taakverdeling staan vast. Ook wisselspelers en reserves weten exact wat ze te doen staat. Het op strijdlust en tactische discipline gebaseerde voetbal van de Venlonaren is voor de neutrale liefhebber overigens ook niet altijd om van te watertanden. Zo was AZ-VVV (0-0) door de succesvolle loopgraventactiek van Steijn niet om aan te zien. Maar bij vlagen laat VVV best vlotlopende aanvalspatronen zien, waarbij de linies goed in elkaar overvloeien. Niet slecht voor een club met een spelersbudget van slechts 2 miljoen euro. Wim Masker.

Auteur

Albert-Jan Garama