Wim Masker met column Buitenspel: 'Trosje groene bananen'

Groningen

Kijkend naar FC Groningen zie ik een trosje groene bananen. Over een paar dagen waarschijnlijk rijp voor consumptie, maar vandaag nog niet. En waarschijnlijk morgen nog evenmin.

Het vele talent bij FC Groningen is nog lang niet klaar voor de hoofdrol die het te midden van middelmatige routiniers moet innemen om de subtopambities van de club waar te maken. Hoewel routiniers? Kun je vrij jonge spelers zoals Mike Te Wierik, Samir Memisevic, Yoëll van Nieff, Jesper Drost en Kasper Larsen wel echte routiniers noemen? Deze veelal bescheiden twintigers hebben het al moeilijk genoeg met zichzelf als het gaat om het leveren van prestaties. Sinds twee jaar investeert FC Groningen nadrukkelijker in haar opleiding. Dat is te merken aan de jeugdspelers die dit seizoen vanuit de beloften doorbreken. Probleemloos spelen Ludovit Reis (17) en Tom van de Looi (18) hun wedstrijden uit. Tot voor kort waren jonge talenten daartoe niet in staat. Nu de verbeterde opleiding zijn vruchten begint af te werpen, is het zaak om op de transfermarkt juist de aandacht meer te verplaatsen naar wat oudere spelers. Want van vooral Ritsu Doan (19) mag dan het talent afdruipen, hij – en zeker Uriel Antuna (20) – is in zijn ontwikkeling nog niet ver genoeg om nu al wekelijks de gewenste subtopprestaties te leveren. FC Groningen heeft dit eerder ervaren met buitenlandse tieners. Aan Filip Kostic had de club een jaar lang niets. En bij Tim Matavz – gehaald als 18-jarige – duurde het zelfs twee jaar voordat hij ging renderen. Het is daarom verstandiger om te investeren in al wat ouder, meer gerijpt talent. Zoals een Dusan Tadic die pas op bijna 22-jarige leeftijd naar Groningen kwam. Wim Masker.

Auteur

Albert-Jan Garama