Hanze Jeugdlezing door Micha de Winter

GRONINGEN

Door kinderen in een bepaald hoekje te plaatsen als ze zich niet ‘normaal’ ontwikkelen, ontnemen we ze vaak de kans op een goed en betekenisvol leven.

Dat werd pijnlijk duidelijk in de documentaire Alicia, die toont hoe iemand jarenlang in kindertehuizen opgroeit, hopend op een pleeggezin. Dat kan anders. Pedagoog Micha de Winter pleit in de Hanze Jeugdlezing van donderdag 5 april voor een meer optimistische benadering van kinderen die met jeugdzorg te maken krijgen. Deze lezing vindt plaats in de Van DoorenVeste, Zernikeplein 11 in Groningen, en begint om 15.30 uur.

Met de beste pedagogische bedoelingen zorgen we er vaak voor dat jongeren in uitzichtloze situaties van de wal in de sloot raken. Steeds meer kinderen die zich niet volgens een gemiddeld verwachtingspatroon ontwikkelen noemen we ziek of gestoord. Kinderen en jongeren die opgroeien in arme gezinnen behoren al gauw tot een risicogroep. Op die manier zorgen we er onbewust voor dat ze kansen mislopen die ze anders misschien wel konden grijpen. Tegenover deze ontwikkelingen staat een positief-pedagogische manier van denken die een heel andere kant uit wijst, maar die we gek genoeg compleet uit ons vocabulaire hebben geschrapt: hoop en optimisme moeten de basisbestanddelen van elke opvoedingssituatie zijn.

Micha de Winter is hoogleraar Maatschappelijke Opvoedingsvraagstukken aan de Universiteit Utrecht, en bijzonder Lector Jeugd aan de Hogeschool Utrecht. Hij is daarnaast onder andere voorzitter van de commissie die in opdracht van de regering onderzoek doet naar geweld in jeugdzorg tussen 1945 en heden.


Auteur

Redacteur