Mensen van het Martini Ziekenhuis met Ria Huybrechts

Groningen

In het Martini Ziekenhuis in Groningen werken bijna 3.000 mensen samen voor de beste zorg. Wie zijn zij en wat doen ze precies? In de eerste aflevering van de maandelijkse rubriek spreken we Ria Huybrechts.

Wat doe je als transferverpleegkundige zoal? “Samen met mijn collega’s regel ik de nazorg voor patiënten die het Martini Ziekenhuis verlaten na een opname. We kijken dan of de patiënt met hulp van familie, thuiszorg of specifieke hulpmiddelen thuis verder kan herstellen. Vaak is de zorg gericht op herstel thuis. Als dat niet kan regelen we een (tijdelijke) vervolgopname zoals zorghotel ‘Opstap’ of een verpleeghuis. Soms is de zorg gericht op het verzachten van omstandigheden in de laatste levensfase van een patiënt. Heel divers dus, want het begrip ‘zorg’ reikt van ‘de dagelijkse boodschappen doen’ tot revalidatiezorg in een verpleeghuis en wondzorg aan huis.” “We proberen de nazorg vroegtijdig te regelen. Voor operaties is dat al direct na het eerste gesprek met de anesthesioloog of andere specialist. Patiënten -of hun naasten- kunnen altijd met hun vragen binnenlopen bij het Transferpunt, vlak bij de receptie van het ziekenhuis. Om dieper in te kunnen gaan op de specifieke situatie van een patiënt, maken we wel altijd een afspraak. Bij onverwachte opname van een patiënt in het ziekenhuis, bespreken we de situatie vaak samen met patiënt en familie op de verpleegafdeling.” Wat vind je mooi aan je werk in het Martini Ziekenhuis? “Dat ieder mens uniek is! Natuurlijk kijken we naar de medische situatie van een patiënt, maar net zo belangrijk zijn de wensen en de specifieke mogelijkheden voor patiënt en familie. Wij hebben contact met thuiszorgorganisaties en verpleeghuizen in de regio om zoveel mogelijk te voldoen aan de wensen en mogelijkheden van de patiënt. Daar is geen standaard voor: de medische situatie, de persoonlijke wensen, het sociale vangnet en het aanbod van professionele zorg zo dicht mogelijk bij huis, is bij niemand hetzelfde. Dat maakt mijn werk heel dynamisch met altijd hetzelfde doel: een tevreden patiënt en zijn familie.” Welke gebeurtenis is je bijgebleven? “Een verpleegkundige van het Martini Ziekenhuis zag aankomen dat haar buurman in zijn laatste levensfase niet thuis kon zijn, omdat zijn huis voor de nodige thuiszorg en hulpmiddelen eerst grondig opgeruimd moest worden. En dat terwijl de man het liefst in de buurt van zijn trouwe hond wilde sterven. Het Transferpunt regelde met de patiënt toestemming om zijn huis op te ruimen, communiceerde met ‘de buurvrouw’ en regelde de thuiszorg en de hulpmiddelen. De verpleegkundige buurvrouw mobiliseerde de buurt. Het resultaat was dat de man naar huis kon, daar is verzorgd en er kon overlijden. Dat is naast de opdracht van het Transferpunt natuurlijk een prachtig staaltje ‘Noaberschap’!” Onderschrift foto: Transferverpleegkundige Ria Huybrechts

Auteur

Albert-Jan Garama