‘We spelen vanuit lol en blijheid’

GRONINGEN

Onder de naam Theater Pannenkoek maken Natalie van Eerden en Inge Bakker eigenzinnig, interactief kindertheater voor 2+, met een educatief tintje. “De kinderen gaan samen met ons op avontuur.”

“Tja, hoe kan je je nou een lieveheersbeestje voelen hè?”, zegt Inge Bakker lachend. “Maar het is wel zo dat zodra ik een hoedje opzet of een kostuum aantrek ik me meteen iemand anders voel. Op het moment dat ik een bouwvakkershelm opzet neem ik op slag een andere lichaamshouding aan.”

De kostuums en decors maken Van Eerden en Bakker zoveel mogelijk zelf. Dat gebeurt in het kostuumatelier van Bakker, waar ze naast haar werkzaamheden voor Theater Pannenkoek met twee collega’s theaterkostuums ontwerpt en maakt. Tijdens het interview worden we omgeven door rekken vol met kostuums voor de musical Het meisje van Yde.

Bakker: “Ik ben langzaam de theater- en kostuumkant ingerold. Ik heb aan de academie voor popcultuur zang en compositie gestudeerd. Dus ik heb vooral een muziekachtergrond. Ik heb nu ook nog drie koren waarvoor ik arrangeer en dirigeer. Hiervoor deed ik daarnaast ook nog veel andere dingen. Ik heb jaren gewerkt bij Theaterdiner aan de Gracht – als pianist en actrice − en musicallessen gegeven aan kinderen. Maar ik heb een tijdje terug heel bewust ervoor gekozen om me vooral te focussen op Theater Pannenkoek.”

Pingpong

Van Eerden, die onder meer de pabo afrondde, maakte vóór Theater Pannenkoek onderdeel uit van het kindertheatergezelschap Katkids en is tot op heden werkzaam als Dramadocent. Ook ontwikkelde ze zich op het gebied van handpopspel, waarin ze ook workshops geeft. “Het is een heel mooi en interessant medium. Kinderen vertellen al snel hun hele verhaal aan die poppen. Ik werk daarbij met van die grote living puppets.”

Van Eerden en Bakker, die elkaar leerden kenden toen ze allebei bij VRIJDAG docent waren, werken nu ruim anderhalf jaar samen als Theater Pannenkoek. De manier waarop ze met z’n tweeën een stuk maken omschrijven ze als “pingpongen”. Bakker: “Het is een proces waarbij we wel taken verdelen, bijvoorbeeld dat we elk een verhaallijn uitwerken. Maar vervolgens gaan we dan over en weer elkaar aanvullen. Ook met muziek. Het kan zijn dat Natalie een stukje tekst heeft en dat ik daar muziek bij bedenk, maar ook andersom.”

Omkleden

Iets waar ze dan ook rekening mee moeten houden is hoe je met dat verhaal jonge kinderen een half uur kunt blijven boeien. Van Eerden: “Het is belangrijk dat er veel afwisseling is, anders verslapt hun aandacht.” Iets wat wel een uitdaging kan zijn met slechts twee acteurs die alle rollen spelen. “We spelen in onze huidige voorstelling Antonia twee vogels en twee lieveheersbeestjes en de andere rollen doen we met handpoppen. Dat zijn minder rollen dan in eerdere stukken, maar alsnog moeten we ons wel een keer of vijf omkleden achter het decor.”

Ook het interactieve gehalte van de voorstellingen draagt bij aan de afwisseling. “We vinden het belangrijk dat ze het gevoel hebben dat ze onderdeel zijn van het toneelstuk. Dat ze soms ook op het puntje van hun stoel moeten zitten om in de gaten te houden wat er allemaal gebeurt. En bijvoorbeeld moeten helpen met iemand zoeken. De kinderen gaan samen met ons op avontuur.”

Educatief

Toch zitten er ook wel weer genoeg rustmomenten in, vult Bakker aan. Het is altijd zoeken naar een bepaalde balans die werkt voor de dreumesen in het publiek. Maar ook voor de aanwezige volwassenen. “In deze leeftijdscategorie komen kinderen nooit alleen. Dus we zorgen er ook wel voor dat het voor de ouders ook leuk is. Het is niet zo dat de ouders allemaal achteraan met hun mobieltjes zitten te wachten tot het klaar is.”

“Ook stoppen we er inderdaad altijd iets educatiefs in. We laten ze op een speelse manier bekend worden met basisbegrippen zoals kleuren en getallen en dagen ze onder meer motorisch uit en koppelen daar een woordenschat aan.”

“Bijvoorbeeld: tijdens een politieritje op zoek naar boeven bewegen de kinderen mee op de liedtekst: ‘links rechts rechtdoor, over water over spoor.’ Ook zit er altijd een boodschap verstopt in de verhalen, zoals over de vraag ‘hoe ga je het beste met elkaar om?’ Of dat we op een luchtige manier zoiets als faalangst aanstippen. Ook hebben de liedjes een educatief karakter.”

Lol

Van Eerden: “De boodschap en leerzame elementen worden vooral opgepikt door de iets oudere kinderen. Maar wij spelen vanuit een basislijn van lol en blijheid waardoor we ook de allerjongste kinderen mee krijgen in het verhaal.”

Theater Pannenkoek treedt vaak op in bibliotheken, bijvoorbeeld in het kader van de Kinderboekenweek en de Nationale Voorleesweek. Op dit moment spelen ze echter een toertje waarbij ze met hun voorstelling Antonia ook in buurthuizen en kleine zaaltjes optreden in de provincie. Ze eindigen hun toertje op het Festival der Aa op 7 en 8 juli.

Antonia

Bakker: “Antonia is gebaseerd op een kinderboek. Het gaat over een vogel die niet zo mooi kan zingen. Elke ochtend zingt ze alle vogels wakker in het bos. Dat doet ze nogal vals. Iedereen vindt dat vervelend. Ze schelden haar zelfs een beetje uit, wat ze zijn er zat van. Op een gegeven moment heeft Antonia genoeg van hun geklaag en vertrekt ze. Dan realiseren die vogels na een tijdje dat ze haar missen. Alles gaat mis zonder haar…”

“Trouwens, op het Festival der Aa mogen kinderen eerst hun eigen verenkraag maken en ook gaan we samen met de kinderen een doek beschilderen waar een bos op staat afgebeeld. Dat komt in ons decor te hangen. Aan het einde van de dag geven we dan de voorstelling.”

Van Eerden: “Of onze rollen bij onze karakters passen? Ja daar zit toch meestal wel een verband tussen, nu ik er zo over nadenk. In onze laatste voorstelling speel ik de vogel Gaston, die is heel relaxed. Zo van ‘laat me lekker slapen jongen’ en Inge speelt Antonia, die iedereen wakker zingt.”

Bakker: “Dus ik ben heel opgefokt en Natalie is altijd heel erg laat, haha.”

Arjen J. Zijlstra.