Die ene student: Stefanie

GRONINGEN

In Die ene student vertellen docenten van het Alfa-college over studenten die hen zijn bijgebleven, hen hebben geraakt of hun kijk op het vak hebben veranderd. Dit keer Sport en Bewegen-docent Tjeerd Beijleveldt (35) over zijn student Stefanie (17).

“Ik werkte pas twee jaar als docent, toen Stefanie bij me in de klas kwam. Haar gedrag was ontzettend moeilijk: grote bek, deed geen dingen die ze niet wilde en als ze moest presteren, sloeg ze dicht. Als ik haar vroeg om over een gymkast heen te springen, blokkeerde ze na twee stappen aanloop en riep ze: “Nee, dat kan ik niet.” Toetsen leverde ze oningevuld in. Of met: ‘wat een flauwekul, deze vraag’.”

“Het tegenstrijdige was: Stefanie was er wel áltijd. En op tijd. Ze was heel vriendelijk, maar als ze merkte dat je keek, liep ze weg. Ik probeerde van alles om een opening bij haar te vinden. Door te praten, straffen en belonen. Met haar moeder te praten, haar gedrag precies waar te nemen, om dit in te vullen in haar centimeters dikke PGB-rapport. Ik was intensief met haar bezig, wilde het voor haar oplossen. Ik zag dat haar gedrag niet paste bij wie ze echt was, maar wist niet hoe ik haar kon helpen.”

Op haar plek

“Het schooljaar sloten we traditiegetrouw af met een 24-uurskamp. Een uitputtingsslag voor de eerstejaars, geïnspireerd op het leger. Hindernissen, speurtochten, door de modder kruipen, sporten. Ze waren al 16 uur in touw en moe, hongerig en kribbig, toen ze om 2.30 uur nog een vlot moesten bouwen om daarmee van het Paterswoldsemeer naar het Hoornsemeer te varen. De een na de ander haakte af, begon te klagen, puffen en steunen. Samen met een paar andere docenten stond ik aan de waterkant en zagen we het gebeuren. Ineens stond Stefanie op en zei: “Oké jongens, doorzetten!” Ze maakte studenten wakker, motiveerde hen om door te gaan. Het gedrag van anderen dat ze normaal zelf vertoonde, triggerde iets in haar, motiveerde haar.”

“Het was gelijk duidelijk dat Stefanie iets met zo’n militaire setting had. Hier viel bij haar - én bij mij - het kwartje. Stefanie stopte na dat eerste jaar met Sport en Bewegen en ik gaf haar het advies om zich te oriënteren op een baan bij defensie. Zo kwam ze terecht bij de marine, waar ze nu nog steeds werkt. En helemaal op haar plek is. Ik ben zo ontzettend trots op haar!”

Kwetsbaar opstellen

“Door Stefanie heb ik geleerd dat je je als docent ook kwetsbaar mag opstellen. Om hulp mag vragen als je er niet uitkomt. En op tijd de juiste mensen inschakelt, zodat je het zelf kunt loslaten. Andere studenten verdienen ook je aandacht. En verandering moet uit mensen zelf komen.”

“Ik had als docent kunnen zeggen: je móet die zes halen, anders sturen we je weg. Maar ik keek door haar gedrag heen, geloofde in haar goede kern. Iedereen verdient het om aandacht aan te blijven geven. Zeker zulke jonge mensen, in hun laatste stap naar volwassenheid. Als docent én als mens wil ik hen de tijd en ruimte geven om zichzelf te ontdekken. Want iedereen heeft een talent."