Wim Masker column Buitenspel ‘Mislukte transfers’

Kijkend naar het WK besef ik weer eens waarom zoveel spelerstransfers mislukken. Veel topspelers bakken er bij hun nationale ploeg veel minder van dan bij hun clubs. De oorzaak? Andere medespelers en de speelwijze wijkt af. Zelfs absolute topspelers zoals Messi komen in een andere omgeving dan veel minder tot hun recht.

Bondscoach Ronald Koeman opperde onlangs dat Nederland geen gek figuur had geslagen in Rusland. Zijn mening kwam hem bij sommige media op een flinke lading verwijtende kritiek te staan. Nu is nuchtere analyse toch al niet iets waar onze sportjournalistiek erg bedreven in is. Extreem optimisme en verregaand pessimisme wisselen elkaar geregeld af. In sportief mindere tijden kunnen onze topvoetballers er helemaal niks van. Zijn ze overbetaald en verwend. In tijden van voorspoed noemen we onze talenten algauw supertalenten. En spelen ze voor een club uit Amsterdam – ik kan even niet op de naam komen – dan volstaat voor sommige vakbroeders alleen al een geslaagde warming-up om ze aan te prijzen voor het Nederlands elftal.

Het valt niet te ontkennen: het huidige niveau van ons nationale team en het clubvoetbal is niet geweldig, maar ook weer niet zo bedroevend als menigeen beweert. Wel bedroevend waren de Europese resultaten van de vijf Nederlandse clubs afgelopen seizoen. Nederland werd slechts 29ste op de seizoenranglijst. Dat is ver onder de maat. Van de subtoplanden deed alleen België het nog beroerder, met een 33ste plaats.

Al over twee weken begint voor Ajax, AZ en Vitesse de kwalificatie voor Champions en Europa League. Presteren ze slecht, hangt er nog voordat de eredivisie aftrapt een nieuwe, langdurige depressie boven het Nederlands voetbal.

Het weer voorspellen is moeilijker.