Jos Jansen op de Haar column In Stad ‘Dagje Borkum’

Met mijn maandelijkse wandelgroepje was ik zaterdag op het zonovergoten Duitse Waddeneiland Borkum. In 1227 werd het eiland voor het eerst met naam genoemd als Borkna. Sinds 1554 is de aanduiding Borkum in gebruik. Met zijn 36 vierkante kilometer past Borkum tienduizend keer in de totale oppervlakte van Duitsland.

We begonnen de dag met Kaffee und Kuchen bij een van de tien strandkiosken op het eiland. Bij de kiosken kun je niet alleen terecht voor koffie met gebak, maar ook voor Bockwurst, aardappelsalade, rijstepap met bessensaus of goulashsoep.

Na de koffie probeerde ik mijn wandelvrienden over te halen om fietsen te huren om het eiland te verkennen. Mij viel slechts hoon ten deel. “Wij zijn een wandelgroep, geen fietsgroep”, klonk het uit alle kelen. En dus gingen we te voet op pad. De tocht ging eerst over het waanzinnig brede strand. Daar kan ons eigen Schiermonnikoog niet aan tippen. In de verte zagen we zeehonden liggen. We liepen door de duinen en kwamen via verharde paden terecht in bosrijk gebied. Onderweg kwamen we weinig mensen tegen. Alleen een paar fietsers die even lekker onderuit zaten op een bankje.

We liepen stevig door en bereikten het terras van een hotel met uitzicht op het kleine vliegveld van Borkum. Na een heerlijke Eiskaffee liepen we door naar het dorp waar we om 17.40 uur het laatste treintje naar de haven namen. Daar lag de boot al klaar. Na een tochtje van vijftig minuten legden we aan in de Eemshaven. Vanaf de nieuwe treinhalte keerden we rond achten terug in Stad.

Of een bejaarde man met rollator ook de trein in Eemshaven heeft gehaald weet ik niet. Een minuut of vier voor vertrek van onze trein naar Groningen zagen we de man op een meter of vijftig de trein naderen. Een vrouw (zijn vrouw?) met een klein hondje (zijn hondje?) volgde hem op korte afstand. We riepen naar de man of we hem met zijn rollator richting trein konden helpen. Het antwoord van de man wekte verbazing bij ons. Hij riep: “Nederlanders helpen niet!”

We deden wat hij zei.