FC swingt nog niet

GRONINGEN

\Zes serieuze oefenduels met een doelsaldo van 5-4. Cijfers die de sterke en zwakke punten van FC Groningen na zes weken voorbereiding goed weergeven. Het elftal maakte veruit de meeste indruk in de eerste serieuze oefenwedstrijd, tegen SV Meppen. De Duitsers, die eerder overtuigend van PEC en Heracles hadden gewonnen, werden met agressief pressievoetbal voortdurend onder druk gezet.

Aantrekkelijk voetbal dat werd bekroond met een verdiende 2-1 overwinning. Helaas heeft FC Groningen aan dat veelbelovende begin geen vervolg kunnen geven. In de vijf wedstrijden daarna scoorde de formatie van trainer Danny Buijs alleen nog tegen De Graafschap (3-1). Zowel tegen KFC Uerdingen (0-1), FC Emmen (0-1), Werder Bremen (0-0) als SM Caen (0-0) viel er niets te juichen.

Weinig kansen

Verdedigend zag het er in de vier van Groningse zijde doelpuntloze wedstrijden gedegen uit, maar aanvallend was het telkens pover. Tegen Uerdingen kwam de eerste keus tot geen enkele doelpoging en ook tegen Caen lukte dat niet. In de duels met Emmen en Werder Bremen stokte de teller bij een handjevol kansen en mogelijkheden, enkele goede afstandsschoten meegerekend.

Minder kracht

Met Jesper Drost op de plaats van de aan Huddersfield Town verkochte Juninho Bacuna heeft het middenveld onmiskenbaar aan kracht en creativiteit ingeboet. De ijverige Drost loopt veel, maar wint weinig duels en zijn invloed op het spel blijft doorgaans beperkt. Bacuna zorgde na de doorbraak van Ajdin Hrustic in een aanvallende rol voor beduidend meer ondersteuning van Tom van Weert. Die ontpopte zich ineens als een gevaarlijke afmaker en scoorde zesmaal in de laatste zes wedstrijden.

Alternatieve aanval

Trainer Danny Buijs kan twee dingen doen: vertrouwen blijven geven aan de huidige voorste vier, of kiezen voor een iets andere samenstelling. Voor beide is iets te zeggen. Een voor de hand liggende ingreep zou zijn om Doan een vrije rol te geven achter twee spitsen en te kiezen voor één hangende, snelle vleugelspeler (Antuna of Mendes Moreira). Met een dergelijke ingreep vangt Buijs drie vliegen in één klap. Zijn elftal krijgt er meer diepgang door, zijn beste speler Doan krijgt een rol waarin hij meer invloed kan uitoefenen en Mahi komt in een positie waarin hij het meest rendeert: als spits in een tweespitsensysteem. Voor wie het is vergeten: twee seizoenen geleden was Mahi als een van de twee spitsen nog goed voor 17 goals.