Column Theo van der Werff: Succesvol, zo lijkt het

GRONINGEN

Soms heb je het geluk dat je een ondernemer tegenkomt die klant bij je wordt en met wie het contact ook nog eens heel plezierig is. Voor hem werken is dan zeker geen straf.

Over zo’n ondernemer gaat deze column. Maatschappelijk betrokken is hij zeker, als de gelukkige en trotse vader van vijf kinderen. Dus als Nederland vergrijst ligt dat niet aan hem.

Zijn aannemersbedrijf heeft hij overgenomen van zijn vader, nadat hij eerst bij een ander bewezen had het te kunnen. Het lukte hem ook het bedrijf driemaal zo groot te maken. Daarnaast zette hij ook nog een deurenfabriek op en opnieuw met succes. En als iemand die fabriek wil kopen, dan neemt hij de winst.

Ook hoort hij bij die groep vastgoedmensen die, als ze een pand onder ogen krijgen, direct de mogelijkheden zien die anderen niet zien, met als gevolg dat ze je een mooie onroerend-goedportefeuille opbouwen.

Dus dit lijkt een echt succesverhaal en dat is het ook.

Maar geen enkele loopbaan is volmaakt. En dat geldt ook in dit geval. Want wat gebeurde: de vader van deze klant van mij overleed aan een hartafwijking.

Zijn dood kwam voor de buitenwereld spoediger dan gedacht, omdat alleen hij wist dat hij de medicijnen die hij moest innemen niet innam. Want die hadden voor hem heel vervelende bijwerkingen.

Nu blijkt dat de zoon dezelfde hartafwijking heeft als zijn vader. Dit kwam aan het licht bij een onderzoek, omdat hij wilde weten of de afwijking erfelijk was. Dus de zoon moest ook aan die medicijnen en is daar in eerste instantie ook braaf mee begonnen. Maar de geschiedenis herhaalt zich want hij kreeg last van dezelfde bijwerkingen en je gelooft het niet maar hij is ook met de medicijnen gestopt en heeft het ‘te druk om naar de dokter te gaan’: ook zo’n wegloopsmoes.

Hij was het met mij eens dat dit niet zorgvuldig was naar zijn gezin, zijn personeel en zijn vrienden toe.

Hij deed het af met de opmerking: ik loop met een bommetje. Einde discussie. Alleen hoop ik dan wel dat het bommetje pas over 25 jaar of nog later ontploft.