‘Het buitenland komt naar mij’

GRONINGEN

De 28e editie van Noorderzon Performing Arts Festival is momenteel in volle gang. Bijzonder is dat Wim Bakker alle edities van Noorderzon heeft meegemaakt, waarvan 27 jaar als vrijwilliger.

Door Ingrid de Vries

Zowel bij het Bevrijdingsfestival als op Noorderzon Performing Arts Festival is Wim Bakker (54) al jaren een vertrouwd gezicht. Deze week is hij meestal te vinden in de omgeving van de Romeo tent in het Noorderplantsoen, waar hij als publieksbegeleider honderden bezoekers tegelijk ontvangt. Ook draagt hij tijdens de op- en afbouw behoorlijk wat steentjes bij. "Na al die jaren heb ik veel ervaring. Ik weet precies hoe ik moet werken en wat veilige technieken zijn."

Noorderzon telt dit jaar zo'n zevenhonderd vrijwilligers; toch kan er weleens ergens een gaatje in een rooster ontstaan. Op die momenten springt Wim graag bij. Met zijn jarenlange Noorderzon-ervaring is Wim in staat om iedere taak uit te kunnen voeren: van publieksbegeleider tot verkeersregelaar tot rijden in een vorkheftruck.

Vakantie

Het komt erop neer dat Wim jaarlijks een hele maand bezig is voor Noorderzon. Dat is hard werken, maar zo ervaart Wim het niet. Deze periode voelt vooral als een mooie vakantie en de internationale gezelschappen die jaarlijks de Romeo tent aandoen dragen hieraan bij. "Kijk, je kunt natuurlijk op reis naar het buitenland, maar dat heb ik helemaal niet nodig. Op Noorderzon komt het buitenland naar mij toe."

Dat de voorstellingen in de Romeo tent experimenteel van aard kunnen zijn, spreekt Wim aan. Een aantal jaar geleden was er een griezelige voorstelling te zien. Zelfs de publieksbegeleiders moesten er eng uitzien en werden geschminkt. "Eigenlijk ben ik wel van: hoe gekker, hoe beter," glundert hij.

Parade

Anno 2018 is het bijna niet voor te stellen dat het oorspronkelijke terrein van Noorderzon uit slechts twee grasvelden bestond. De Leliesingel, waar tegenwoordig allerlei voorstellingen op locatie te bewonderen zijn, is later toegevoegd. "Tijdens de eerste jaren werd dit festival 'Noorderzon en de parade' genoemd en draaide het vooral om lokale en minder opvallende acts dan nu. De voorstellingen waren kleinschaliger," herinnert Wim zich. "Tijdens de beginperiode waren de regels minder streng. Als we iets wilden opbouwen, dan deden we dat meestal gewoon. Er was toen meer ruimte om iets uit te proberen. Tegenwoordig moet je al een hek om een boom neerzetten."

Met name vanaf het tiende jaar heeft Wim het festival behoorlijk zien groeien. Steeds meer locaties kwamen erbij en onder invloed van de huidige directie () breidden de activiteiten zich uit naar de Groningse binnenstad. Om te bepalen hoe de volgende editie van Noorderzon eruit komt te zien, gaat artistiek directeur Mark Yeoman maanden van tevoren op reis om voorstellingen van makers te bekijken. Een bepalende factor volgens Wim. "Op die manier wordt ontzettend veel creativiteit toegevoegd aan de programmering en wordt zo'n festival geen eenheidsworst. Ik denk dat dat de kracht is van Noorderzon."

Vrijwilligers

Noorderzon blijft mensen verbinden en dat geldt ook voor de vrijwilligers. Stoppen met dit werk is voor Wim dan ook niet aan de orde. Ook volgend jaar zal hij te vinden zijn op de plekken waar het druk is. Vrijwilligers op Noorderzon ontmoeten vaak nieuwe mensen en Wim ervaart dat hier veel moois uit voort kan komen. "Vandaag is er een stel getrouwd dat elkaar op Noorderzon heeft leren kennen. Er zijn zelfs 'Noorderzonbaby's' geboren en ik zie hen opgroeien. Het is de toekomstige generatie vrijwilligers."