Column Theo van der Werff | Een horecatest aan het IJsselmeer

GRONINGEN

Met een stel gezellige mannen maken we jaarlijks een zeiltrip over het IJsselmeer. De lange periode van mooi weer dit jaar kon natuurlijk niet altijd blijven duren en tijdens onze trip sloeg dan ook het weer om.

Op de woensdag, donderdag en vrijdag was het niet meer zo warm maar gelukkig wel droog. Zaterdag was een ramp, we lagen toen in Enkhuizen en besloten in dit trotse VOC stadje te blijven. En dan is een bezoekje aan het Zuiderzee Museum helemaal geen straf.

Maar bij een zeiltrip hoort natuurlijk ook zeilen en toen het weer wat opknapte ging dat als vanouds lekker. Wel wat gedoe in de sluis bij Enkhuizen omdat een teamgenoot (ik noem geen namen) niet naar de captain luisterde – maar het ging nog net goed. Omdat ik weinig gevoel heb voor zeilen blink ik nogal eens uit in onhandige handelingen - maar mijn zeilgenoten hebben dat wel door, zorgen dat er gelukkig niets fout gaat en dat het toch erg gezellig blijft. Tijdens zo’n trip heb ik ook regelmatig het gevoel dat ik in Duitsland ben. Bij de kiosk was een aanbod van zeven Duitse kranten tegenover drie Nederlandse kranten en de boot die wij huurden was een in Duitsland geregistreerd schip, dus wij werden ook als Duitsers aangesproken en hadden een Duitse vlag. Met een docent Duits aan boord was dat trouwens geen probleem.

Na het inslaan van de boodschappen in Workum zaten we in die mooie plaats op een gezellig terras. Enig minpuntje: de bediening was het water bij de koffie vergeten waar we om gevraagd hadden. De zoektocht naar Friese Duimpjes was een uitdaging maar lukte uiteindelijk wel. We zijn daarna het IJsselmeer weer overgestoken naar Enkhuizen en hebben aan de Binnenhaven gegeten. Wij vroegen de bediening over een nieuwe horecazaak die aan de andere kant van de haven was geopend. En kregen een negatief verhaal over een bedrijf dat door verkeerd management niet liep. De volgende dag naar Hoorn. Gelukkig geen gedoe met zeewier in het schroef, zoals we daar weleens hebben meegemaakt. Heerlijk gegeten tegenover het Westfries museum. Wel binnen want de regen wilde ook mee-eten. Dan weer naar Enkhuizen om een goede uitgangspositie te hebben voor de terugtocht zondag. Een goede gelegenheid om de horeca aan de haven, waar we zo’n negatief verhaal over hadden gehoord, uit te testen. Wij snappen niet wat de collega-horecaman aan de Binnenhaven bedoelde. Volgens mij was hij gewoon jaloers.

Mijn kleinzoon van bijna 11 appte dat Dikke Mik gezellig en lekker was. Maar die was vol. Toen maar naar het Ankertje. Een perfecte daghap onder een parasol want het begon weer te hozen.

En bij het afrekenen gebeurde iets wat ik nog niet eerder tegen gekomen ben. De serveerster stelde ons voor om de nota even door te nemen en zij meldde perfect wat we besteld hadden. Super vonden wij dat. Toen wij zaterdagmorgen koffie met appeltaart gingen afrekenen, gebeurde hetzelfde.

Dat mag de horeca van mij standaard gaan doen.