FC Groningen bijna achtste

GRONINGEN

Bijna telt niet in profvoetbal. Maar een reguliere zege op PEC had FC Groningen op de achtste plaats van de eredivisie gebracht. Nu staat het elftal van Danny Buijs voorlaatste en overheerst het chagrijn.

FC Groningen heeft in de eerste vier competitieronden in feite de lijn van de matige oefencampagne doorgetrokken. Verdedigen ging daarin goed, aanvallen slecht. In de laatste vijf oefenduels scoorde de ploeg alleen tegen De Graafschap. Tegen KFC Uerdingen, FC Emmen, Werder Bremen en SM Caen werd niet gescoord en weinig gecreëerd. Zelfs tegen eersteklasser Nieuw-Buinen wist de eerste keus van Buijs weinig te creëren en niet te scoren. Het ogenschijnlijke incident bleek een voorbode.

Veel gebreken

Het spel van FC Groningen vertoont niet alleen aanvallend gebreken. Het elftal kan goed verdedigen, maar is defensief niet stabiel zoals bleek in de uitwedstrijd tegen Vitesse en toch ook tegen PEC. Na de ongelukkige 3-1 in Arnhem was de organisatie tien minuten lang helemaal zoek en liep Vitesse uit naar een geflatteerde 5-1. Tegen PEC is er een uur lang verdedigend niets aan de hand, maar wordt het 0-1 door een fout van Sergio Padt. Ook anderen speelden een negatieve rol voor en na de goal van Van Crooij, maar de doelman had het harde maar kansloze schot van Mike van Duinen anders moeten verwerken. Na de 0-1 was de defensieve organisatie even volledig weg bij FC Groningen en had PEC snel naar 0-3 kunnen uitlopen. Maar waar Vitesse genadeloos toesloeg, daar liet de matige Zwolse ploeg de gedesorganiseerde tegenstander in leven.

Zwakke opbouw

Danny Buijs beloofde in zijn maidenspeech de aanhang van FC Groningen een ploeg die waar mogelijk vol druk zou zetten en die vlot naar voren zou spelen. Van beide voornemens zien we vooralsnog niets terug. Deyovaisio Zeefuik, Mike te Wierik en Samir Memisevic zijn goede verdedigers, maar zijn opbouwend te besluiteloos. Zij spelen de centrale middenvelders Ludovit Reis en Ajdin Hrustic vaak pas aan op momenten dat zij met de rug naar de situatie staan. De twee vormen dan een gemakkelijke prooi voor jagende middenvelders van de tegenpartij. Te Wierik en Memisevic doen er beter aan één of twee linies over te slaan. De twee lieten diverse mogelijkheden liggen om Ritsu Doan, Michael Breij, Django Warmerdam of Mateo Cassierra in de voeten of in de diepte aan te spelen. De enkele keer dat een verticale, diagonale pass wel de juiste richting en snelheid had, werd het meteen gevaarlijk.

Druk zetten

FC Groningen mist aanvallers die goed druk kunnen zetten. De enige die dat goed onder de knie heeft is Uriel Antuna. Misschien dat nieuweling Jannik Pohl het ook goed kan, maar de Deen wekte alleen de eerste vijf minuten de indruk dat hij dit onderdeel van het spitsenvak beheerst. Pohl en ook Cassierra zijn door de club veel snelheid toegedicht. Dan is het niet verkeerd om de tegenstander iets te laten komen, maar na balverovering moeten dan de loopacties en de passing goed verzorgd zijn. Ook daarvan was nog geen sprake.

Rendement Doan

Danny Buijs kondigde na De Graafschap aan dat zijn ‘valse’ rechtsbuiten Ritsu Doan voortaan minder achter zijn linksback zou hoeven aanlopen, maar tegen PEC leverde zijn beste speler – als zodanig geïdentificeerd door een op de perstribune zittende scout van Borussia Dortmund – opnieuw veel verdedigende arbeid. Maar zoals meestal vaak maar half. Bij druk zetten op de linksback moet de naar het centrum neigende technicus te veel meters maken. Doan zou – we herhalen het nog maar eens – het best tot zijn recht komen als zwervende, aanspeelbare nummer 10 achter één of twee spitsen. Met dienende middenvelders in zijn rug en één of twee lopers aan zijn zijde. Waarom vasthouden aan een systeem dat nu al ruim twee maanden niet werkt?