Directeur Christine Hillemans neemt afscheid van VluchtelingenWerk

GRONINGEN

Na 15 jaar heeft Christine Hillemans afscheid genomen van VluchtelingenWerk Noord-Nederland. Als directeur-bestuurder wordt zij per 1 september opgevolgd door Martin van Iperen, tot voor kort directeur van Kwartier Zorg & Welzijn in Hoogezand.

Op donderdag 30 augustus vond er een bijzonder afscheidsfeest plaats in Melkfabriek de Bunne in Groningen.

‘Kansen creëren voor vluchtelingen’ was het centrale thema van de bijeenkomst. Speciale gasten waren werkzoekende statushouders plús een aantal potentiële werkgevers. Die werden vervolgens met elkaar in contact gebracht.

Christine: “In mei heb ik het Drents Museum in Assen bezocht met een aantal vluchtelingen; een groep die staat te popelen om de arbeidsmarkt op te gaan. We hebben de tentoonstelling The American Dream bekeken en gesprekken gevoerd over dromen. Waar ligt jouw hart? En: kun je een schilderij uitkiezen die het beste past bij jouw toekomstdroom? Vervolgens hebben een foto gemaakt van de deelnemers, naast het kunstwerk dat hun wensen het beste weergeeft. Zo ging iemand die in de horeca wil werken bij een schilderij van een restaurant staan. Zelf heb ik ook een foto laten maken: bij een rustiek boerderijtje.”

De foto’s werden geëxposeerd tijdens het afscheid. Op grote fotopanelen stonden de werkzoekenden afgebeeld met hún schilderij. De gelegde contacten hoeven niet per se tot een match te leiden. “Dat kán natuurlijk wel, maar het belangrijkste is dat werkzoekende vluchtelingen en werkgevers met elkaar in gesprek gaan”, aldus Christine. “En niet alleen werkgevers kunnen iets voor vluchtelingen betekenen, iedereen kan daarover nadenken. Zet je netwerk open, neem de vluchteling serieus. Kunnen werken is belangrijk, niet alleen voor nu, maar ook voor later, zodat er een pensioen kan worden opgebouwd. Een ouder die werk heeft, heeft een voorbeeldfunctie voor het hele gezin. Geef een vluchteling een kans om een voorbeeld te zijn voor zijn of haar kinderen. Dat is míjn droom.”

Expertise

Volgens Martin zijn er in de maatschappij veel positieve ontwikkelingen gaande, als het gaat om werk en vluchtelingen. “Het is mooi hoe dit thema wordt opgepakt door bedrijven. Zij begrijpen dat vluchtelingen hun eigen expertise meebrengen. Bedrijven doen dat niet in de eerste plaats om te helpen, maar vanuit de wetenschap: wij hebben elkaar nodig.”

VluchtelingenWerk zelf ondersteunt werkzoekenden met het VIP-project, wat staat voor Vluchtelingen Investeren in Participeren. Deze cursus maakt vluchtelingen wegwijs op de Nederlandse arbeidsmarkt. Hoe maak je een cv? Wat typeert het Nederlandse werkklimaat? Hoe zit het sociale verzekeringsstelsel in elkaar? Die en andere vragen komen bij het VIP-project aan de orde.

Betrokkenheid

Anderhalf decennium geleden verruilde Christine haar baan in het onderwijs voor een functie binnen VluchtelingenWerk. Zij werd directeur van Stichting VluchtelingenWerk Drenthe. Deze organisatie fuseerde later met Groningen en Fryslân tot VluchtelingenWerk Noord-Nederland. Christine: “Wat mij vanaf het begin bij VluchtelingenWerk heeft getroffen, is de enorme betrokkenheid van de vrijwilligers. Als je op een school werkt, wordt het ritme bepaald door de zoemer. De zoemer gaat wanneer het pauze is en wanneer je naar huis gaat. Die zoemer was er niet bij VluchtelingenWerk. De mensen doen wat ze moeten doen, tot ze het naar tevredenheid hebben afgerond. Vrijwilligers investeren enorm veel tijd om een vertrouwensband op te bouwen. Ze voeren veel gesprekken en proberen zo de taal- en cultuurbarrière te doorbreken. De vluchtverhalen krijgen zij op die manier heel scherp voor ogen, en zo hebben ze een duidelijke toegevoegde waarde op advocaten. Hierin hebben de vrijwilligers absoluut het verschil kunnen maken, en de vluchtelingen het vertrouwen geschonken dat Vluchtelingenwerk iets voor hen kan betekenen.”

Eigen individualiteit

Martins eerste indruk van VluchtelingenWerk is dat medewerkers ongelofelijk betrokken zijn, op welk niveau dan ook. “Ze leggen hun ziel en zaligheid in het werk. Vorige week was ik in het asielcomplex van Ter Apel. Het is gewoon een dorp met een capaciteit van zo’n 2000 bewoners. Het was prachtig weer, de kinderen speelden buiten. In het contact met vluchtelingen en vrijwilligers viel mij op dat overal zo goed over nagedacht is. De vrijwilligers benaderen de mensen met alle geduld en alle egards, ze staan hen met alle deskundigheid te woord. Vluchtelingen worden niet gezien als mensen die zielig zijn, maar zij worden benaderd op grond van hun eigen individualiteit.”

Christine is blij met haar opvolger Martin. “Op veel vlakken hebben we dezelfde visie, al zullen wij de accenten natuurlijk anders leggen. Beiden zijn we mensenmensen. Nee, ik vind het niet moeilijk om afscheid te nemen, want ik heb goede collega’s en we zijn een volwassen organisatie. Het werk gaat gewoon door. Het is een prachtbaan, directeur zijn van VluchtelingenWerk, maar het zou mooi zijn als we niet hoefden te bestaan.” Als vluchten niet meer nodig is! Geen oorlog – geen vervolging.

Foto: Wijting Fotografie'