FC Groningen zoekt goals

GRONINGEN

Met maar drie punten uit vier wedstrijden is de competitiestart van FC Groningen verre van geslaagd. Het volgende blokje van vier is ook niet misselijk: Ajax uit, AZ en Utrecht thuis, ADO uit.

Danny Buijs testte vorige week in de oefenwedstrijd tegen De Graafschap een driemansverdediging. Dat was ondanks de 2-1 zege geen onverdeeld succes. De Doetinchemse mix van basisspelers en reserves zocht en vond vrij gemakkelijk de ruimte achter de ‘hoog’ staande vleugelverdedigers Absalem (rechts) en Handwerker (links). Het naar de vleugels uitschuiven en naar voren doordekken van de centrumverdedigers liep niet al te gesmeerd. In de opbouw gingen de rechter- en de linker centrumverdediger bovendien soms te breed staan, bij balverlies ontstonden er dan gapende ruimtes in de Groningse verdediging. Als blijkt dat spelers voor 3-4-3 of 3-5-2 wel erg veel steun van hun coach nodig hebben, is het niet verstandig om de ingrijpende systeemswitch tijdens het seizoen door te voeren. Het vergt domweg meer training.

Andere prioriteit

Een nieuwe samenstelling van de verdediging heeft ook niet de hoogste prioriteit. Al zal daar zaterdagavond na een onverhoopte monsterscore in de Arena door velen ongetwijfeld anders over worden gedacht. Het grootste probleem bij FC Groningen zit hem vooralsnog in de opbouw en de moeizaam scorende aanval. De opbouw verloopt traag en de aanvallers zijn te statisch. Het is de vraag van de kip of het ei. Verloopt de opbouw zo traag omdat de verdedigers weinig dynamische afspeelmogelijkheden zien of blijven de aanvallers staan omdat de dieptepasses toch niet komen? Het is vaak een combinatie van de twee. Als een aanvaller drie keer voor niets diep is gegaan, bedenkt hij zich een vierde keer. Dat laatste was het geval tegen PEC toen diverse loopacties van de aanvallende middenvelders en aanvallers niet werden gehonoreerd.

Spitsenkeuze

FC Groningen dacht met Ajax-huurling Mateo Cassierra de spitspositie te hebben versterkt maar de Colombiaan kan nog niet bekoren. Sterker nog: hij maakt een apathische indruk. Reden waarom hij ontbrak bij de competitiestart. De jonge Zuid-Amerikaan kreeg tegen De Graafschap, PEC Zwolle en opnieuw De Graafschap weer basisplaatsen, maar overtuigde niet. Zoals hij dat ook niet doet tijdens afwerkvormen op de training. Voor een spits heeft hij een opvallend slecht ontwikkelde traptechniek. Er zit geen vastigheid in. Als hij na een aanname zelf de snelheid van de bal kan bepalen, heeft hij daarentegen wel een redelijk goede trap. Maar met direct afronden na steekpasses of voorzetten heeft hij veelal grote moeite. Hopelijk verbetert dat.

Beste alternatief

Wat Jannik Pohl, de opvolger van Tom van Weert, precies kan, is op basis van één invalbeurt en twee trainingen niet te zeggen. De jonge Deen moet tijd gegund worden zich te settelen in zijn nieuwe woon- en werkomgeving. Dat hij in Denemarken weinig scoorde is geen aanbeveling, maar zegt niet alles. Voorlopig lijkt Mimoun Mahi de beste keus voor de positie van eerste spits. De fysiek helaas kwetsbare Hagenaar vormde twee seizoen geleden ais diepe spits al een prima spitsenkoppel met Bryan Linssen, die als buitenste middenvelder in een 4-4-2 systeem niet uit de verf kwam en als regelrechte miskoop werd bestempeld. Terwijl hij in feite alleen maar misbruikt werd.

Achter Mahi

Ritsu Doan lijkt vooralsnog de meest geschikte aanvalspartner voor Mahi. Beiden scoren vrij gemakkelijk. De twee kunnen ook vanaf de flank spelen, maar zijn minder geschikt voor de defensieve arbeid die op die posities gevraagd wordt. Voor de flankposities heeft Danny Buijs met Django Warmerdam, Ahmad Mendes Moreira, Uriel Antuna en Michael Breij betere opties. Maar wie weet, heeft de trainer voor zijn aanvalsproblemen betere oplossingen in gedachten. Of heeft hij geen behoefte aan veranderingen.

Dat kan ook.