Column Theo van der Werff: de Nieuwe Kerk

GRONINGEN

Al weer meer dan een half jaar wonen we in ons nieuwe appartement aan het Boterdiep met een mooi uitzicht op de Nieuwe Kerk, een markant gebouw aan de Nieuwe Boteringestraat, midden in het groen.

De klok heeft aan de kant waar wij op uitkijken wat moeite met de juiste tijd. Maar is dat erg na 200 jaar? Op feestdagen wordt er gevlagd, met vier grote vlaggen. Dan wappert onze nationale driekleur, en op 28 augustus natuurlijk het wit en groen. Afgelopen weekend was Monumentendag, en was het weer mogelijk om bijzondere gebouwen en plekken te bewonderen.

De toren van de Nieuwe Kerk was zaterdagmiddag ook te beklimmen, dat leek ons wel wat. Dus wij naar de kerk. Ook van binnen is het echt heel bijzonder. En ik word altijd blij van de vrijwilligers die je graag met raad en daad te woord staan.

Dan begint de klim. Die is prima te doen, zeker de eerste drie etages met overal een leuning dus weer een goede workout voor je conditie. Daarna krijg je het laatste stuk, een hele steile trap waar je elkaar niet kan passeren. Dus eerst kijken of hij vrij is en dan pas aan de klim beginnen. Via een klein raampje zien wij ons appartementencomplex. Dan blijkt: we zijn nog niet op het hoogste punt. We gaan eerst naar het middelste deel van de kerk en daar is een nog steilere trap die ons naar de top brengt. Dat is ook de plek waar de vlaggen worden gehesen.

Omdat er maar acht mensen tegelijk naar boven mogen moesten we wachten. Tijdens het wachten vertelde weer een vriendelijke vrijwilliger hoe de houtconstructie van de top 200 jaar geleden in zijn werk ging. Die werd op de begane grond gemaakt, in elkaar gezet, daarna weer gedemonteerd en dan in losse delen naar boven. Ik ben vergeten te vragen hoe ze dat deden. Toch niet per deel via de trappen?

Het wachten was de moeite waard, want het uitzicht is prachtig over de gehele stad. Leuk om ons appartement eens te zien vanaf deze unieke plek waar we dagelijks op uitkijken en de foto die we maakten was ook nog geslaagd. Dan weer naar beneden, één voor één, met het gezicht naar de trap naar beneden. Dat ging prima, maar een mede-torenbekijker zette haar hak per abuis op de hand van mijn vrouw. Dat was niet fijn, zacht gezegd. De schade viel gelukkig mee en de verdere afdaling verliep zonder problemen.

De volgende dag hebben we nog in alle rust de Nieuwe Kerk bekeken. Mooi om iedere dag uitzicht te hebben op dit mooie gebouw. Ik voel mij dan bevoorrecht.

Theo van der Werff is Groninger ondernemer en accountant.