Wim Masker column Buitenspel: Bermuda Driehoek voor talent

GRONINGEN

Had u wel eens van Javairo Dilrosun gehoord? Nee? De 20-jarige Nederlandse aanvaller scoorde zaterdag voor zijn nieuwe club Hertha BSC.

Dilrosun maakte vier jaar geleden als veelbelovende jeugdinternational de overstap van Ajax naar Manchester City. Een mooie, creatieve voetballer, ik zag hem een paar keer in actie op sportpark Corpus den Hoorn. Dilrosun voetbalde twee jaar in de jeugd van The Citizens om daarna in de Bermuda Driehoek van talent te verdwijnen.

Een speler van 18, 19 jaar is fysiek doorgaans nog lang niet klaar voor de zware Premier League. Ook maakt hij op die leeftijd onherroepelijk fouten die zijn ploeg punten kunnen kosten en uiteindelijk de manager zijn baan. Engelse managers kijken daarom wel uit en geven talenten maar mondjesmaat de kans. Ze versterken hun selecties liever met volgroeide krachten, vaak buitenlandse internationals.

Talenten die niet meer in de jeugd mogen spelen, vallen in Engeland tussen wal en schip. Het gros wordt uitgeleend aan clubs uit de lagere profdivisies, maar daar is het voetbal erg matig en fysiek nog zwaarder dan op het hoogste niveau. De ontwikkelingsmogelijkheden zijn daardoor beperkt. Een jaartje verhuur in het buitenland biedt meestal ook weinig soelaas.

Dilrosun kon afgelopen zomer zijn contract bij City verlengen en weer de verhuur ingaan, maar besloot zijn loopbaan te vervolgen in de Bundesliga. Donyell Malen (19) ontsnapte vorig jaar al aan de Bermuda Driehoek voor talent en verruilde Arsenal voor PSV. Ik ben benieuwd of de Nederlandse toptalenten Daishawn Redan (Chelsea) en Tahith Chong (United) straks ook Engeland verlaten. Dat zou niet onverstandig zijn, want zelfs Engelse toptalenten kiezen in toenemende mate voor een permanent vervolg van hun carrière over de grens. Dat zegt genoeg.