Een boomgaard voor de hele buurt

GRONINGEN

Buurtbewoners uit de Schilderswijk toverden een kleurloos grasveldje om tot een bloeiende boomgaard. Nu doet die dienst als ontmoetingsplek voor de buurt.

Door Akke Boontra

Er is meer taart dan de mensen kunnen eten. Onder het zeil van twee witte partytenten verwent Ine Nijmeijer haar buurtgenoten met taart en sap, gemaakt van de oogst van boomgaard Kostverloren. Eén voor één druppelen de mensen binnen op het oogstfeest, dat op zondag werd gehouden. Ze betreden het voormalige grasveld dat sinds 2014 allerlei oude fruitbomen herbergt. ,,Dit is een leuk initiatief voor de wijk”, vindt mevrouw Smits de Geus, bewoonster van de Jan Steenstraat. Er vormt zich een klein groepje rondom een gemetseld muurtje, waar volgend jaar rotsplantjes in zullen groeien. De bewoners van de Schilderswijk zijn tevreden over het stukje groen in deze wijk. Het geeft rust. Mevrouw Smits de Geus: ,,En het is mooi voor de gezinnen en kinderen hier.”

Twee dagen eerder, een vreedzame vrijdagmorgen. Wie over de Friesestraatweg fietst kan twee dames ontwaren die in diepe concentratie bessenstruiken snoeien. Het zijn Liesbeth Cavé en Ine Nijmeijer. Samen met een derde betrokkene, Sander Drenth, nemen zij gedurende het hele jaar het voortouw bij het onderhouden van boomgaard Kostverloren. Vele andere buurtgenoten helpen mee. De taarten voor het oogstfeest moeten op dat moment nog gebakken worden. ,,Ine is onze taartenbakker”, grapt Liesbeth. Ine knikt. ,,Dat moet straks allemaal nog op het laatste moment. Ik ga het druk krijgen. Maar ik vind het belangrijk dat de fruittaarten vers zijn.”

Braakliggend

Het idee van boomgaard Kostverloren ontstond in 2013. ,,Ik ergerde me groen en geel aan dit braakliggende veldje”, legt initiatiefneemster Liesbeth uit. ,,Eerst stond hier alleen een kastanjeboom, maar ook die ging dood. Het was er iedere keer een bende. De fruitbomen die hier verderop staan, tussen de Eerste en Tweede Spoorstraat, brachten me op het idee om die hier ook neer te zetten. Uiteindelijk zijn de gemeente, buurtvereniging en de huurdersvereniging ons gaan ondersteunen bij dit initiatief.”

Liesbeth en Ine laten zien hoe gevarieerd de boomgaard nu is. Perenbomen, bessenstruiken, rozenbottels. Verderop staat een bijenhotel dat eigenlijk wat meer zon nodig heeft, dus volgend jaar verplaatst gaat worden. Klokjes voor de bijen; ook een ongehoorzame appelboom die naar boven groeit in plaats van opzij. Bovendien groeien er in de tuin veel oude fruitrassen. Ine: ,,We willen mensen de gelegenheid geven om eens kennis te maken met deze oude rassen.”

Vliegensvlug

Een kat met een vette muis in de bek glipt vliegensvlug door de bosjes heen. De boomgaard trekt veel dieren en insecten. Daarnaast viel het Liesbeth en Ine op dat dit stukje natuur zich dapper staande wist te houden in de zinderende hitte van afgelopen zomer. ,,Deze boom heeft er wel een paar scheuren van over gehouden”, wijst Liesbeth. ,,Maar verder viel het mee. De boomgaard is een natuurlijk terrein, waar het gras hoog staat en waar veel verschillende plantensoorten staan. Dat houdt elkaar in evenwicht.”

Terug naar de zondag van het oogstfestijn. Het is niet alleen maar feest. Afgelopen jaar overleed buurtbewoonster Annemieke. De buurtbewoonster, die onder anderen actief was in de dichterswereld, kwam om bij een brand. De bewoners willen haar op deze middag eren. Buurman Theo Smid heeft een gedenksteen gemaakt en houdt een korte toespraak over Annemieke, die zo veel voor hem betekende. ,,Dit is mijn manier om haar te herdenken”, zegt Theo.

De steen krijgt een plek in het midden van de tuin, omringd door struiken en bomen waarmee de herfstwind zachtjes speelt. Want, zoals Liesbeth zegt: ,,Dit is een buurt waar we echt voor elkaar zorgen. We willen niemand vergeten.”