FC Groningen krijgt vorm

GRONINGEN

De supporters van FC Groningen hadden een heerlijk weekend. Hun club had eindelijk weer eens gewonnen en nog dik verdiend ook. Nog belangrijker was het hoopgevende spel van hun favorieten.

Stadspark – donderdagochtend, het zonnetje schijnt. FC Groningen werkt op het kunstgras van Velocitas 1887 een lichte afsluitende training af in aanloop naar de vrijdagavondwedstrijd tegen Excelsior. Bij afwerkoefeningen van de basiself spat het spelplezier van de spelers af. Mimoun Mahi kraait het uit als weer een van zijn schoten in het doel vliegt. Met links en met rechts knalt hij de ene bal na de andere raak. Ook de andere spelers hebben plezier samen. Het zegt niet alles, maar de voortekenen voor vrijdag lijken goed.

Geen pech

Ruim een etmaal later heeft FC Groningen zijn tweede competitiezege geboekt. De ploeg van Danny Buijs moet Excelsior een paar goede kansen toestaan, maar het zit nu eens niet tegen. De kleine Marcus Edwards knalt de bal na een fraaie dribbel tegen Sergio Padt op en schiet het speeltuig niet veel later vanuit een gunstige positie voorlangs. Met een beetje pech staat FC Groningen halverwege de eerste helft al met 2-0 achter. In plaats daarvan staat het dankzij prachtige goals van Mahi en Ritsu Doan het binnen drie minuten ineens 0-2. De aansluittreffer van Ryan Koolwijk is fraai, maar roept de vraag op waarom hij na een corner zo ongedekt staat. Soms lijken de afspraken over zone- en mandekking niet bij iedereen duidelijk, want waarom grijpt Tim Handwerker niet in? Omdat het niet zijn directe tegenstander Edwards is die vlak bij hem vrijstaat?

Goede keus

Mateo Cassierra zorgt er in de tweede helft met een fraai afstandsschot voor dat FC Groningen weer een buffertje van twee goals heeft. De jonge Colombiaan speelt achter Mahi en dat is een goede beslissing van Buijs. Voor een diepe spits mist hij specifieke eigenschappen. Als hij zelf de snelheid van de bal kan bepalen heeft Cassierra best een aardige traptechniek. Dat was te zien bij Jong Ajax en trouwens ook al bij FC Groningen. Met het beloftenteam scoorde hij in Zuidlaarderveen op identieke wijze in een oefenwedstrijd tegen HHC. Ook toen kon hij eerst de bal even goed leggen. Als de bal van een medespeler of tegenstander komt, heeft hij grote moeite met direct afronden. Collega Jannik Pohl leidt aan hetzelfde euvel. Dat was goed te zien bij diens overigens niet minder bejubelde doelpunt.

Meer verbeterpunten

Ligt er voor techniektrainer Peter Hoekstra dus een dankbare taak om het direct afwerken van de aanvallers te helpen verbeteren, er zijn nog veel meer verbeterpunten. In zijn algemeenheid geldt dat voor het kijkgedrag van de spelers. Ernest Faber, de voorganger van Buijs, hamerde daar al vaak op. Te vaak houden de spelers hun ogen alleen maar op de bal gericht en hebben ze geen oog voor lopende of vertrekkende tegenstanders. Ook leidt FC Groningen nog te vaak balverlies doordat de bal lukraak wordt weggewerkt, terwijl er voldoende afspeelmogelijkheden zijn. Het omgekeerde komt ook voor. Met name Django Warmerdam en Tim Handwerker zijn geneigd om voorzetten te geven ook op momenten dat dit minder zinvol is. In dat opzicht is Doan al verder dan zijn leeftijdgenoten. De Japanner handelt snel wanneer hij ruimte ziet en temporiseert wanneer die er niet ligt.

Chemie

Tussen de aanvallers Doan, Mahi en Cassierra is duidelijk chemie. Ook de wisselwerking tussen Zeefuik en Doan was vrijdag uitstekend. Dat gold ook weer voor de taakverdeling tussen Samir Memisevic en Ludovit Reis. De twee veroverden samen veel ballen, de energieke Reis leverde bovendien de knappe assist bij de 0-1 van Mahi. Ondanks stevige weerstand bleef de 18-jarige prima in balans en kreeg hij de bal met zijn mindere linkerbeen bij de potentiële topscorer van FC Groningen.

Wim Masker.