FC Groningen kalefatert op

GRONINGEN

Een kippenvel veroorzakende sfeeractie, een dik verdiende 2-0 overwinning op de noordelijke rivaal en twee prachtige doelpunten. FC Groningen gaat vol goede moed de derde interlandbreak in.

Het elftal van trainer Danny Buijs staat op de tweede plaats van onderen maar ging voor de vierde keer in zes competitieronden in Euroborg onder applaus van het veld. Dat is in prestatief veel betere tijden weleens anders geweest. Onder bijvoorbeeld Erwin van de Looi, een van de voorgangers van Buijs.

Voortekenen

In de twee blokjes van vier wedstrijden voor de eerste twee interlandbreaks verzamelde FC Groningen respectievelijk drie punten en één punt, geoogst met een uitoverwinning tegen De Graafschap en een puntje in de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht. In het zondag tegen Heerenveen afgesloten derde blokje van vier behaalde de ploeg zes punten. Dankzij de winst op de Friezen en een week eerder tegen Excelsior. Maar in de verloren wedstrijden tegen Heracles en PSV was er al een positieve kentering goed zichtbaar.In een competitie waarin de krachtsverschillen minimaal zijn, hebben geluk en pech een grotere invloed op de resultaten dan menig doorgeleerd analist wil geloven. Het betere spel van pakweg de laatste maand heeft echter weinig met geluksfactoren te maken. Maar des te meer met de toegenomen fitheid van Mimoun Mahi en de samenstelling van het middenveld.

Mahi groeit

Mahi is zo langzamerhand een oudgediende bij FC Groningen. De 24-jarige, fysiek kwetsbare aanvaller is inmiddels bezig aan zijn vijfde seizoen in Euroborg. Was hij in het begin vooral een ogenschijnlijke doelloos dribbelende buitenspeler, Mahi is nu een veelzijdige, niet positiegebonden spits met dreiging in zijn spel. Een aanvaller die met beide benen kan scoren en die ook zijn kopspel probeert te verbeteren. Een spits ook die steeds minder onnodig balverlies lijdt en steeds meer oog krijgt voor medespelers. Tegen Heerenveen was hij bij beide goals aangever.

Reis-Memisevic

Pas sinds de wedstrijd tegen PSV kiest Danny Buijs voor het middenveldduo Samir Memisevic-Ludovit Reis. Het blijkt een gouden greep. Onder Buijs’ voorganger Ernest Faber speelde Memisevic ook al eens als verdedigende middenvelder, maar dat was geen succes. De Bosniër bewoog zich als een kat in een vreemd pakhuis. In de uitwedstrijd tegen Heracles posteerde Buijs hem voor het eerst op het centrale middenveld als partner van Ajdin Hrustic. Tegen PSV kwam voor het eerst het koppeltje Memisevic-Reis samen en dat blijkt de beste combinatie totnogtoe. Beiden geven meer body aan het middenveld dan het eind vorig seizoen toch zo succesvolle duo Tom van de Looi-Hrustic. De technische staf denkt inmiddels dat Hrustic in een aanvallende rol waarschijnlijk beter tot zijn recht komt. Misschien kan hij - net als de bijna volledig herstelde Michael Breij - een concurrent worden van Mateo Cassierra want de Colombiaan weet ook als schaduwspits nog niet echt te overtuigen.

Tijd gunnen

Hij wekt nog steeds de indruk zijn krachten te sparen om de negentig minuten vol te kunnen maken. Hij mag gerust wat meer energie in de duels leggen. Anderzijds moet Cassierra ook de tijd krijgen om te wennen aan zijn nieuwe rol. Alles bij elkaar genomen lijkt er dan ook onvoldoende aanleiding om het elftal te veranderen. Er zit weer muziek in FC Groningen, al zijn nog lang niet alle tonen even zuiver. Maar dat heeft dirigent Buijs ook wel geconstateerd.

Wim Masker.