Hans Nijland verdient groots afscheid

GRONINGEN

De persconferentie van maandagmiddag waarin Hans Nijland zijn afscheid per 30 juni toelichtte leek perfect getimed. Een dag nadat FC Groningen van Heerenveen had gewonnen, de laatste plaats had verlaten en onder luid applaus van het veld was gegaan.

Niets bleek minder waar. ,,De bitterballen waren vrijdag al besteld”, aldus de directeur van de opkrabbelende Trots van het Noorden.

De vroegtijdige bekendmaking van Nijlands vertrek biedt de Raad van Commissarissen ruimschoots de tijd om een goede opvolger te vinden. Dat is geen eenvoudige opdracht. Onder Nijlands bezielende leiding heeft FC Groningen de beste en meest stabiele periode in de clubgeschiedenis beleefd. In de laatste dertien jaar is FC Groningen liefst elf keer bij de eerste acht van de eredivisie geëindigd. En dat zonder grote schulden te maken. Een prestatie van formaat.

De neergang van de laatste jaren - niet eens zozeer in de resultaten, maar vooral in de waardering voor het vertoonde spel - heeft geleid tot veel kritiek en lege stoeltjes in het stadion. Dat is Nijland letterlijk aan het hart gegaan. Zijn energievoorraad bleek toch niet onuitputtelijk. Nijland daarover: ,,Ik denk dat het voor FC Groningen heel goed is dat er na bijna 23 jaar iemand anders komt die de kar gaat trekken. Deze functie kost je zes, zeven dagen in de week en slurpt energie.”

Wat het er allemaal niet leuker op maakte, was dat Nijland steeds meer onredelijke kritiek ten deel viel. Hem bekroop steeds vaker het gevoel dat hij - of de club - in de ogen van sommige critici niets goed meer kon doen. Wat hij ook deed.

Maar de meeste van zijn critici, onder wie ondergetekende, hebben voornamelijk grote waardering voor het vele werk dat hij voor groen-wit heeft gedaan. Hans Nijland verdient dan ook een groots afscheid.

Wim Masker.