Column In Stad Jos Jansen op de Haar: Heerlijke tramezzino

GRONINGEN

Frans Westra (1955) studeerde geschiedenis in Groningen en was veertig jaar de enige onafhankelijke bioscoopprogrammeur van Groningen.

Hij schreef een boek over de Martinitoren en het prachtboek ‘Palet van Groningen’. In het Groninger Forum aan het Hereplein presenteerde Westra afgelopen vrijdag zijn nieuwe boek ‘Venetianen kunnen niet fietsen’ (Uitgeverij Nobelman, prijs 17,95). Als filmprogrammeur zag Westra de afgelopen veertig jaar zeker 13.000 films. Wekelijks ging hij naar Amsterdam om in de bioscoop de nieuwe oogst te bekijken. Daarnaast bezocht hij circa honderd internationale filmfestivals, met als favoriet het festival in Venetië. Voor het eerst vloog hij in 1988 naar de waterrijke stad. Die eerste ervaring was onvergetelijk. “We konden met een taxiboot naar het Lido. Taxiboten mochten in die tijd nog varen als een speedboot en je voelde je direct James Bond. Ik was verkocht.”

Westra raakte verslingerd aan Venetië. In zijn boek schrijft hij: “In die dertig jaar heb ik de stad, de lagune en het vasteland tot in de Dolomieten goed leren kennen. En immens genoten van de sfeer, kunst en cultuur in de stad, maar ook waargenomen hoe het toerisme alsmaar groeide. In het begin was dat nog fascinerend met al die toeristen uit alle hoeken van de wereld. Daardoor voelde je jezelf ook een kosmopoliet.”

Natuurlijk schrijft Westra veel over zijn zoektocht naar de bijna allemaal verdwenen Venetiaanse bioscopen, die leidde tot interessante wandelingen en gesprekken in de stad. “Ooit telde Venetië talloze bioscopen. Sommigen beweren dat het er meer dan honderd waren, allemaal natuurlijk met één zaal. Om er achter te komen waar het bewegend beeld werd geprojecteerd kun je een mooie wandeling door de stad maken. Die begint dan vlakbij het station waar zich aan de linkerzijde van de hoofdstraat de Lista de Spagna een bioscoop bevond die Cinema Nazionale heette en tegenwoordig een pizzeria is.”

Film is slechts een onderdeel van het boek. Het dagelijks leven passeert de revue. Zo zit Frans graag bij het uiterst charmante barretje l’approdo. “Er werken twee hele mooie zusters. Ik noem ze Augusta en Beatrice. Bij één van de dames bestel ik een caffè en een heerlijke tramezzino, de typische dubbele witte boterham met een heerlijke dikke vulling van garnalen, tonijn, krab of ham, met artisjokken, ei en mayonaise. Ze worden ‘s ochtends vers gemaakt en zijn in de loop van de dag altijd uitverkocht. Op is op.”

Over een paar weken vertrekt filmprogrammeur Frans Westra na een loopbaan van veertig jaar bij het Groninger Forum. Frans heeft veel betekend voor de arthouse film in Groningen. Met partner Hilje Spijkerman gaat hij binnenkort voor langere tijd naar Venetië.