‘Dijkhuis Euvelgunne’ is niet meer

Afgelopen week overleed Thies Dijkhuis, de laatste boer van Groningen.

Om de zoveel weken was het raak. Dan ging op de redactie de telefoon. ,,Dijkhuis Euvelgunne", klonk het dan aan de andere kant van de lijn. Thies Dijkhuis voerde zijn boerenbedrijf met koeien in het Hunzedal, een reep groen te midden van de bedrijfsloodsen en kantoorpanden op het bedrijventerrein Euvelgunne (Bedrijventerrein Zuidoost Groningen).

Als Dijkhuis belde dan moest je wel even de tijd nemen. Hij verdiepte zich nogal in de materie en als hij dan iets had gelezen in de krant waarvan hij dacht dat de journalist gerust een beetje bijgespijkerd kon worden dan trakteerde hij je graag op een uitgebreid college. Daar is nooit iemand dommer van geworden: hij verdiepte zich in vergunningen, subsidievoorwaarden, bouwplannen en zat geregeld op de publieke tribune tijdens vergaderingen van de gemeenteraad. Pet op het hoofd en in de hand een stok die je gebruikt om koeien (en als het aan hem had gelegen bepaalde wethouders en raadsleden) een stukje op te laten schikken.

Dat het Hunzedal tot op de dag van vandaag niet is opgeslokt door het bedrijventerrein, is te danken aan de inzet van Dijkhuis, na eeuwen de laatste van zijn familie die op deze plek boerde. Niet alleen vertikte hij de boerderij te verkopen waarvoor hij en vele generaties voor hem gesappeld hadden, ook wist hij uiteindelijk wethouders, ambtenaren en beleidsmakers ervan te overtuigen dat dit bijzondere, historische stukje Groningen de moeite van het bewaren waard was.

In 2017 kreeg hij de Erepenning van de Stad. Een mooi cadeau van de stad aan Dijkhuis. Maar Dijkhuis heeft de stad zelf een nog mooier cadeau gegeven: het Hunzedal, waar het Groninger Landschap inmiddels over waakt.