Winnaar Kunst-op-Straatprijs 2019: Xy

GRONINGEN - Voor het Centrum Beeldende Kunst (CBK) Groningen was het van 6 tot en met 15 april 'De Week van de Kunst op Straat'. De week werd afgesloten met de bekendmaking van de winnaar van de Kunst-op-Straatprijs 2019.

Het Centrum Beeldende Kunst Groningen (CBK Groningen) verzorgde deze week diverse activiteiten om alle inwoners van de stad (op een andere manier) kennis te laten maken met Kunst op Straat.

Binnen het thema beweging werden tien kunstwerken genomineerd voor de Kunst-op-Straatprijs 2019. Iedereen die wilde kon op zijn of haar favoriet stemmen via de website www.kunstopstraatprijs.nl. En dat is gedaan.

Uitslag

Winnaar met 28,6 % van de stemmen werd 'Xy' van Martin Borchert bij het onderwijsgebouw van het UMCG. 

Op de tweede plek, met 20,87 % van de stemmen, eindigde 'Rollebollen' van René de Boer op het Bernouilliplein. 

Op de derde plek, met 14,01 % van de stemmen, eindigede 'Fietsles' van Kees Verkade aan de Ubbo Emmiussingel.

Het ‘winnende’ kunstwerk mag zich een heel jaar lang favoriet kunstwerk noemen. Martin Borchert kreeg maandag het gedicht 'Xy' dat Stadsdichter Reneé Luth speciaal voor het kunstwerk schreef (zie hieronder).

Week van Kunst op Straat

In de gemeente Groningen zijn ruim 450 kunstwerken op straat te vinden. Ze staan op straten, pleinen en hangen aan gevels. Het CBK zorgt voor deze collectie.

Tijdens de Week van de Kunst op Straat liet het CBK de Groningers hier (op een andere manier) kennis mee maken. Met rondleidingen, een urban biketour, de Kunst-op-Straatwandeling voor senioren en de KunstKaravaan voor basisschool leerlingen.

Het accent lag dit jaar op kunstwerken die bewegen, die uitnodigen tot bewegen of die beweging suggereren.

Gedicht van stadsdichter Renée Luth

Hier turnen genen

Kopjeduikelen voorgeprogrammeerde

afspraken over wat man of vrouw heet

 

Je vader is een Adams-y

en je moeder een x-prinses

Ze bouwden samen een nieuw leven

Zij kneedde vingers en oren

De aanhangsels her en der

Bedacht hij

Ze kregen koekoekskinderen

Dat werd jij

 

Ze timmerden witte hekjes van chromosomen

Lieten elke avond de afwijkingen even uit aan een riempje

Zetten overtollige eigenschappen buiten aan de straat

Wasten erfelijkheid schoon

Staarden uren in schermen van toeval en routine

 

Maar X bleef altijd de wortel van wij

Met opgeheven armen en langgerekte schaduwen

Werd ze weer vogelvrij

 

Je vader werd te klein om op eigen benen te staan

Probeerde nog een handstand tegen Zij

 

Je zoekt woorden voor hem

Of hij terneergeslagen

Moegestreden

Of wellicht nog hoopvol lijkt

Maar hij struikelt al

 

Je kijkt naar verkleurde foto’s

Van voor ze uit elkaar

 

Je vader is een Adams-y

en je moeder een x-prinses

Ze kregen koekoekskinderen

Dat werd jij

Een beetje struikelend

Vogelvrij