Een staatssecretaris moffelt iets weg: maar in het bedrijfsleven is dat doodgewoon | column Theo van der Werff

Een staatssecretaris moffelt iets weg: maar in het bedrijfsleven is dat doodgewoon... Is dat dan geen probleem voor de staatssecretaris? Volgens mij wel. Want die moet zijn werk goed doen en er zijn voor het welzijn van de burgers en de kwaliteit van de democratie in Nederland.

Laat ik beginnen over de manier waarop het bedrijfsleven omgaat met de informatievoorziening naar de consument. Een voorbeeld. U heeft op een pak melk, naast de mooie plaatjes van koeien die door het land lopen, kunnen lezen welke toevoegingen kankerverwekkend zijn. Wilt u vervolgens niet helemaal voor de gek gehouden worden, dan moet u kijken naar het minuscule merkteken van beter leven en dan maar hopen dat er niet één sterretje staat maar drie. Soms denk ik wel eens dat bij één ster bedoeld wordt dat de koe, voor zij naar het slachthuis gaat, zelf naar buiten mag lopen naar de veewagen.

Op geen enkele verpakking wordt vermeld dat de toevoegingen verslaving kunnen veroorzaken aan suiker of vet of weet ik wat. Het bedrijfsleven is immers bezig met produceren en geld verdienen: dat is hun taak in het door ons zelf gekozen economische proces.

Dan doet de staatsecretaris het toch niet zo slecht, zou je zeggen. Of juist wèl want hij is vergeten waarom hij op die plek zit. Voor het welzijn van de burgers en het bewaken van de kwaliteit van de democratie. Daarvoor moet hij zich inzetten. We weten nu dat hij afgetreden is vanwege de blunder over het lijstje van door asielzoekers gepleegde misdrijven. Omdat hij eindverantwoordelijk is gaat hij weg en houdt hij zodoende iedereen uit de wind. 

Nu ga ik gissen

Natuurlijk hebben de partijen geen behoefte om de populisten aan nog meer stemmen te helpen door informatie over misdragingen van asielzoekers naar buiten te brengen. Dus hoe breng je de info zo versluierd dat de populisten er niet mee kunnen scoren, zeker niet nadat de provinciale statenverkiezingen hen al zoveel succes gebracht hebben. Dan komen er ook de verkiezingen voor Europa en daar zit de gevestigde orde ook niet te wachten op nog meer populisten (anti-Europa) in het parlement.

Dit is zeker besproken door de beleidsbepalers en die hebben op het ministerie opdracht gegeven hier iets van te maken. Dus daar is een commissie mee aan de gang gegaan. Misschien zijn er wel schouderklopjes voor dit werk uitgedeeld.

Gelukkig hebben we hier nog persvrijheid en de media kijken wel kritisch en vragen gewoon wat er aan de hand is. Dat zouden de Tweede Kamerleden ook moeten doen maar die hebben zoals we gezien hebben geen belang om die vraag te stellen. En dan kan de staatssecretaris niets anders doen dan handelen zoals hij gedaan heeft. Kan hij vervroegd op vakantie en door middel van de wachtgeldregeling rustig uitkijken naar iets anders. Dan komt er via de politieke vrienden vanzelf weer een door ons betaalde functie, bijvoorbeeld burgemeester.

Ondanks deze gang van zaken denk ik toch: gelukkig hebben we persvrijheid en ik denk dat dit een groter goed is dan welke vorm van bestuur: democratie, dictatuur of iets daar tussenin.

  1. Theo van der Werff
  2. Groninger ondernemer en accountant