Perpetuum mobile | Buitenspel

In een nog niet eens zo heel ver verleden was het leven van de gemiddelde voetballiefhebber in overzichtelijke blokken verdeeld.

Als er geen EK of WK voetbal was verlegde je in de zomer met genoegen je aandacht naar vooral Wimbledon en de Tour de France. In schrikkeljaren kwamen de Olympische Spelen daar nog bij.

Een paar weken geen voetbal zorgde voor hernieuwde trek. Eind juli waren dan de eerste interessante oefenduels van de profclubs en keek iedereen alweer met smart uit naar de start van de competitie.

In januari, wanneer niet de KNVB maar de winter voor de winterstop zorgde, was er de prettige onderbreking van het EK en het WK schaatsen. Ook daar keken veel voetballiefhebbers reikhalzend naar uit.

Hoe anders is het nu. Aan het voetballen lijkt maar geen einde meer te komen. Het ene seizoen vloeit in het andere over. Elke dag is er voetbal te zien. Het is een soort perpetuum mobile geworden. Terwijl in het amateurvoetbal de laatste beslissingen nog vallen, hebben enkele profclubs de trainingen alweer hervat.

Het voelt onderhand ook voor de echte liefhebber een beetje als met volle maag langs een snackbar lopen. De geur van patat brengt dan een heel andere sensatie teweeg dan wanneer de maag knort.

Eten is het smaakvolst als je trek hebt en dat geldt ook voor je favoriete sport bekijken. Vandaar dat ik het WK voetbal voor vrouwen maar even mijd. Sorry meiden, dames, vrouwen.