Die ene student: Maurits | Alfa-college

GRONINGEN Waar de meeste pubers vaak afgeleid zijn, had Maurits een helder doel voor ogen. zijn gedrevenheid triggerde docent marco, die vroeger zelf ook graag de kansen van nu had aangegrepen

In Die ene student vertellen docenten van het Alfa-college over studenten die hen zijn bijgebleven, hen hebben geraakt of hun kijk op het vak hebben veranderd. Dit keer docent Engineering Marco Welbehoren (63) over student Maurits (toen 19).

,,Ik stapte uit mijn kantoor, toen eerstejaars student Maurits langsliep. Zijn naam had ik al vaak horen vallen. En ik wilde dit pientere mannetje, met blond piekhaar en zwarte bril, graag zelf ook eens spreken. ‘Maurits, wat ben je allemaal van plan jongen?’, vroeg ik hem.”

Dichte deuren

,,Maurits wilde heel graag zijn Engineering-opleiding in drie jaar doen, in plaats van vier jaar. Hij keek helder uit z’n ogen, was ontzettend fanatiek en doelgericht. Maar hij merkte dat niet iedereen overliep van enthousiasme. We hadden wat negatieve ervaringen gehad met versnelde trajecten. Daarom liep Maurits tegen veel dichte deuren aan.”

,,Ik bleef Maurits aanspreken op de gang, want zijn nieuwsgierigheid en gedrevenheid be-wonderde ik enorm. Veel vaker kom ik studenten tegen die niet vooruit te branden zijn. Logisch, want als puber gebeurt er van alles om je heen. Maar deze jongen had een hel-der doel voor ogen. En ik wilde hem daarbij helpen.”

,,Ik fluisterde Maurits wat tips in. Vertel de directie wat je wilt. Zorg ervoor dat je cijfers boven de 7 zijn als je in gesprek gaat. We bleven regelmatig buurten en ik bleef hem coa-chen in zijn doel. Maurits wist uiteindelijk nog vier anderen aan te haken voor een verkort traject. De directie ging overstag: Maurits kreeg de versnelde opleiding voor elkaar.”

,,Hij liep zijn tweedejaarsstage in de zomer, terwijl de rest met vakantie was. En hij stu-deerde af in Canada, want dat wilde hij perse. Ook al kostte het hem heel wat moeite om dit voor elkaar te krijgen; hij flikte het en heeft z’n diploma in handen. Geweldig. De oplei-ding biedt nu, dankzij Maurits, zelfs standaard een versneld traject aan.”

,,Wat had ik vroeger zelf graag die kansen gekregen. Ik had ook dromen voor ogen, wilde dolgraag profvoetballer worden. De kwaliteiten had ik, maar ik was mentaal niet sterk ge-noeg. Had een te teer hartje in die knetterharde voetbalwereld. Ik kreeg ook maar weinig support. Waar ouders nu vaak fanatieker zijn dan het kind zelf, is mijn vader tijdens mijn hele voetbalcarrière maar twee keer komen kijken.”

Andere tijden

,,De tijden zijn zo anders. Ik was de jongste uit een heel groot gezin, nu bestaan gezinnen uit maximaal twee kinderen. Toen ik zo oud was als Maurits, waren er twee televisiezen-ders, had ik wat huiswerk, een baantje en vriendinnetje. Nu leven pubers vaak in geschei-den gezinnen, hebben ze volle agenda’s, keuzestress, bergen huiswerk en bliepende tele-foontjes.”

,,Daarom ben ik veel meer betrokken bij mijn studenten dan mijn eigen docenten vroeger. Als ze rustig willen leren en ik ’s avonds lesgeef, zijn ze welkom in mijn practicumlokaal. Ik spreek hun taal, haak aan tijdens pauzes, ben - als dat nodig is - ook bereikbaar tijdens mijn vakanties. Alles om ze goed op de rit te krijgen, hun doelen te laten behalen en ze een goede kans in de maatschappij te geven. En als ik dan ook nog de kans krijg om stu-denten zoals Maurits wat verder te helpen, maakt dat me erg blij en trots.”