FC Groningen ‘misbruikt’ haar spitsen

GRONINGEN Na vijf speelronden in de eredivisie is FC Groningen de minst productieve club.

Met de aantekening dat de uitwedstrijd tegen PSV is uitgesteld. Niettemin is de gebrekkige stootkracht kenmerkend. Maar ligt het wel alleen aan de spitsen?

Twee reservekeepers, een verdediger, vijf middenvelders, twee vleugelspelers en een spits staan er op het lijstje inkomende transfers van technisch directeur Mark-Jan Fledderus. Die ene spits, Charlison Benschop, moet het vertrek van Mimoun Mahi en pinchhitter Paul Gladon (samen twaalf goals) zien op te vangen. Met, of in plaats, van de andere spits Kaj Sierhuis (drie goals in half seizoen).

Na vier wedstrijden heeft FC Groningen slechts driemaal gescoord en staan Sierhuis en Benschop nog steeds droog. Onder supporters wordt het aankoopbeleid van Fledderus al aardig gefileerd. De nieuwe TD zou veel te veel hebben geïnvesteerd in middenvelders en te weinig in scorende spitsen, heet het. Want die heeft FC Groningen nu niet. De club moet het nu doen met een transfervrije dertiger en een huurling van Ajax die niet kan scoren, mopperen de supporters. Ze hebben meer vertrouwen in het eigen talent Romano Postema. Maar de spits is pas 17 jaar en alle scoringslast op zijn jonge schouders leggen is niet reëel. En zijn de spitsen van FC Groningen wel zo slecht? Is het niet eerder zo dat ze niet goed worden gebruikt? Benschop hebben de supporters twee keer in Euroborg aan het werk gezien. Een half uur in de wedstrijd tegen Twente waarin met negen tegen elf moest worden gespeeld en een helft tegen Heracles waarin een 1-0 achterstand ongedaan moest worden gemaakt.

Hoge ballen

Tijdens beide invalbeurten werd Benschop bestookt met hoge ballen. Niet vanaf de flanken maar vanuit de eigen verdediging. Benschop won een paar kopduels, maar hij is geen kopsterke spits zoals Luuk de Jong dat is of zijn voorganger Paul Gladon. Wanneer FC Groningen ouderwets ‘boerenkoolvoetbal’ wil spelen had Fledderus beter het contract van Gladon kunnen verlengen. Benschop is lang en sterk maar zijn grootste kwaliteiten heeft hij aan de bal. Een luchtmacht is hij zeker niet.

Dan Kaj Sierhuis. De jonge spits is een prima afmaker in een ploeg die diep op de helft van de tegenstander speelt. Sierhuis is vooral gevaarlijk bij lage voorzetten van de flanken of bij steekballen in of vanaf de rand van het strafschopgebied. In de zeven oefenwedstrijden tegen profteams scoorde hij vijf maal. Drie keer was Ajdin Hrustic de aangever met korte (steek)passjes. De linksbenige Australiër is echter niet de man die voorzetten van rechts geeft. Hij draait altijd naar binnen voor een schot, een pass of een steekpass. Aan de linkerkant is Mohammed El Hankouri een rechtsbenige dribbelaar. En niet bepaald iemand van de snelle voorzet. Op het moment dat hij die geeft staan de verdedigers vaak al klaar om die te verwerken.

In de speelwijze van FC Groningen moeten de voorzetten vooral komen van opkomende backs. Maar vorig seizoen kwamen rechtsback Deyovaisio Zeefuik en linksback Tim Handwerker elk tot maar één assist. De speelwijze met naar binnen trekkende vleugelspelers en opkomende backs is modieus maar levert de FC per saldo bitter weinig op. Voor Sierhuis en Benschop zou het beter zijn als het elftal met echte buitenspelers en diepgaande middenvelders zou spelen. En de backs? Die zouden dan gedoseerder moeten opkomen.